حافظیه (مزار لسان الغیب)
خدیجه عربی
نقدها:
گزارش
لسان الغیب
توصیه شده توسط کاربر

در شمال شهر شیراز آرامگاهی وجود دارد که نامش برای همه ساکنان این سرزمین کهن آشناست. هر کس به شیراز قدم می گذارد راهی آرامگاه حافظ می شود و در آن ساعات خوشی را می گذراند.حافظ  القاب دیگری همچون لسان الغیب، ترجمان الاسرار، لسان‌العرفا و ناظم‌الاولیا نیز دارد. در سال ۸۵۶ ه.ق. (۱۴۵۲ میلادی) حدود ۶۵ سال پس از وفات حافظ شمس‌الدین محمد یغمایی، وزیر میرزا ابوالقاسم گورکانی؛ حاکم فارس، برای اولین بار عمارتی گنبدی شکل بر فراز مقبره حافظ بنا کرد و در جلو این عمارت، حوض بزرگی ساخت که از آب رکن آباد پر می‌شد. این بنا در زمان شاه عباس و نادر شاه مرمت شد و کریم‌خان زند بر مقبره حافظ، بارگاهی به سبک بناهای خود ساخت و بر تربتش سنگی مرمرین نهاد که سنگ امروز نیز باقی است .در سال ۱۳۱۵ به کوشش علی اصغر حکمت، بنای کنونی با بهره‌گیری از عناصر معماری زندیه و یادمان‌های حافظیه، توسط ماکسیم سیرو فرانسوی طراحی و با همکاری علی سامی به اجرا درآمد. مجموعه آرامگاه حافظ قسمتهای مختلفی دارد: محوطه جنوبی، رواق چهار ستونه، محوطه شمالی و غربی و شرقی ، آرامگاه حافظ و آرامگاه خاندان قوام. آدرس حافظیه شمال شهر شیراز. حد فاصل چهارراه حافظیه و چهارراه ادبیاتاست . به نظر می رسد بهترین زمان در حافظیه شبها می باشد ما که اردیبهشت رفته بودیم آنقدر تعداد گردشگر زیاد بود که به سختی می شد به خود آرامگاه نزدیک شد.دستگاههای الکترونیکی در محوطه هستند که برایتان فال می گیرند! در اطراف حافظیه هم دستفروش های زیادی هستند که با مرغ عشقهای دربند ! در ازای پولی فالتان را میزنند. در کل بودن در اینجا حال عجیب و خوشی به آدم می دهد البته اگر شلوغی اطراف اجازه دهد. 
حجاب چهره جان می‌شود غبار تنم    
 خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم

نوع سفر:
تاریخ سفر: