رستوران پاکستانی

یکی از رستورانهای معروف آبادان پاکستان است که با غذاهای تند اما فوق العاده خوشمزه اش مشتریای زیادی داره اما یکی از بدی هاش کندی پرسنل و دیر اماده شدن غذاهاشون بود. چون توی تعطیلات عید به این رستوران رفتیم رستوران به شدت شلوغ بود و حتی صف وایسادیم اما به غذای خوشمزه اش می ارزید. ما قلیه میگو و استانبولی با گوشت به همراه دو تا نوشابه 230 هزار تومان شد که بسیار لذیذ بود در کنارش هم سوپ دال عدس هم دادن.

رستوران پاكستاني هاي ابادان ابتداي خيابان اميري يكي از اصلي ترين خيابان هاي ابادان قرار داره
كمتر كسي هست كه ابادان رفته باشه و اين رستوران رو امتحان نكرده باشه
بيش از ٦٠ ساله كه اين رستوران پابرجاس و خاطرات زيادي رو براي همه ياداوري ميكنه
اصلي ترين و خوشمزه ترين و در عين حال تندترين غذاهاي اين رستوران عبارتند از : متن برياني: يه نوع استانبولي همراه با گوشت گوسفندي و دال عدس كه به حدي تنده كه شايد هر قاشق رو كه ميذاريد تو دهنتون از گوشتون اتيش بزنه بيرون ولي براي ما جنوبي ها اين تندي در كنار زياد بودنش ولي مطبوع هست
چيكن برياني دقيقا مثل همون متن برياني هست با اين تفاوت كه همراه با گوشت مرغ هست
قليه ميگو كه خوشمزه ترين غذاي اينجاس و كاملا به سبك پاكستاني هست و رنگ اين خورش قرمز هست
قليه ماهي رو به هيچ عنوان از دست نديد چون نظير اين قليه رو كمتر جايي ميشه گير اورد البته اگر بتونيد تنديش رو تحمل كنيد، همراه با ماهي شوريده يه كاسه قليه ماهي هم ميارن كه طعم اين دو در كنار هم بينظيره
اينجا غذاهاي معمول رستوران هاي ديگه به صورت غير تند مثل جوجه و مرغ و كوبيده و پلو ماهيچه رو هم ميشه سفارش داد ولي غذاهاي دريايي اينجا با اون تندي خاص و ادويه هاي زيادش چيزه ديگه اي هستن كه هر جايي نميشه امتحانش كرد
برخورد پرسنل هميشه مودبانه و با متانت بوده و هست
تميزي و سرعت عمل كادر اينجا واقعا قابل تحسينه
ظاهر رستوران كاملا ساده ومعمولي هست كه به تازگي بازسازي شده
هر موقع از روز كه بخواييد به اينجا بريد با جمعيت زيادي رو به رو ميشيد كه اكثر اوقات تمام ميز و صندلي ها پر هستند.

رستوران پاکستانی یه رستوران قدیمی با غذاهای تند و خوشمزه اس
منوی این رستوران شامل ۵ غذای تند شامل چلو قلیه ماهی، چلو قلیه میگو، متن بریانی (یه غذای پاکستانی تقریبا شبیه استانبولی خودمون با گوشت و پیاز)، چکن بریانی(همون قبلی فقط به جای گوشت مرغ داره)، چلو میکس (قبلی ترکیبی از گوشت و مرغ) و بقیه غذاها که عکس منوشو گذاشتم و زیاد تند نیستند
ما متن بریانی و چلو ماهی با قلیه رو امتحان کردیم که متن بریانیش عالی بود، قلیه اش هم خیلی خوب بود اما ماهیش تقریبا معمولی بود، ماهی که استفاده شده بود ماهی شوریده بود که اندازه اشم کوچیک بود. در کل پیشنهاد میکنم اگه آبادان رفتین و با غذای تند مشکل ندارین این رستوران رو امتحان کنید.

رستوران پاکستانی آبادان، یه جورایی به یکی از جاذبه های این شهر تبدیل شده. درست در بازار ته لنجی ها، وقتی مشغول خرید هستید، صف طولانی جلوی این رستوران نظرتون رو جلب می کنه و احتمالا وسوسه میشید برای تست کردن طعم غذاهای پاکستانی.
ما در تعطیلات نوروز به این رستوران رفتیم و برای همین رستوران به شدت شلوغ بود. حدودا 40 دقیقه توی صف بیرون رستوران ایستادیم تا نوبتمون بشه. در موقع ورود باید غذا رو سفارش می دادیم و بعد بهمون می گفتن که سر کدوم میز بشینیم.
داخل رستوران نسبتا بزرگ بود ولی به علت شلوغی، میزها رو خیلی بهم چسبونده بودن. نفراتی که کنار ما نشسته بودند، عملا سر میز ما بودند و ما حتی از غذاهامون بهم تعارف کردیم !!!
سرویس دهی سریع بود. برخورد پرسنل به علت شلوغی زیاد و خستگی، زیاد جالب نبود. غذا هم به نظر من معمولی بود. یعنی نسبت به تعریفی که ما از این رستوران شنیده بودیم، خیلی معمولی بود.
سفارش های ما شامل چیکن بریانی با دال عدس، چلو قلیه ماهی و چلوجوجه بود که نسبت به حجم و کیفیت غذا، نسبتا گرون بود. چیکن بریانی هم حسابی طعم قوی ادویه داشت و شاید به ذائقه هر کسی سازگار نباشه.
بهرحال ما با توجه به تعریفی که از اینجا شنیده بودیم، دوست داشتیم یکبار تجربه اش کنیم ولی فکر می کنم همین یکبار کافی بود.

آبادان که باشید در مورد رستوران خوب سوال کنید، یکی از رستوران هایی که به شما معرفی میشه رستوران پاکستانی هست. این رستوران ابتدای خیابانی که به نام ته لنجی معروف هست قرار داره. این رستوران سابقه شصت ساله داره و از ابتدا مدیریت اون یک ÷اکستانی بوده.
تو این رستوران علاوه بر غذاهای معمول ایرانی، غذاهای ویژه جنوب مثل قلیه ماهی و قلیه میگو و چلو ماهی هم سرو میشه.
ما در این رستوران یک بار قلیه ماهی، یک بار قلیه میگو و یک بار هم کباب سفارش دادیم. قلیه ها طعم تندی داشتند و اگر میانه ای با طعم تند ندارید این غذاها رو به شما سفارش نمی کنم. برنج های استفاده شده برای طبخ غذا به نظر ایرانی نمی آمد.
در چند بار مراجعه ما این رستوران شلوغ بود ولی انجام کارها و گرفتن سفارش تا تحویل اون زمان زیادی نمی گرفت.
گران ترین غذاها،غذاهای دریایی بودند که قیمت 25000 تومانی در سال نود و چهار داشتند.
محیط رستوران معمولی بود و حداکثر استفاده از فضا برای جانمایی میز و صندلی ها شده بود.