روستای ابیانه

روستای ابیانه از توابع نطنز اصفهان است و با ارتفاع حدود ۲۰۰۰ متر، یکی از مرتفع ترین مناطق مسکونی ایران است. ساختمان های سرخ رنگ ابیانه از ویژگی های منحصر به فرد آن است که در دل کوه قرار دارد و کوچه های تنگ و باریک روستا پر از بناهای تاریخی و قدیمی است. رستوران، فروشگاه مواد غذایی محلی و صنایع دستی، حسینیه، مسجد، هتل و اقامتگاه از امکانات روستا می باشند. مردم روستا اکثرا لباس محلی بر تن دارند و و در جلوی منازلشان، صنایع دستی و محلی خود را برای فروش عرضه میکنند. در گذشته اسم روستا ویونا بوده است که به مرور زمان تبدیل به ابیانه شده است. کشاورزی و دامداری شغل اکثر مردم شهر است و زنان روستا هم با قالی بافی کمک خرج مردان میشوند. خانه های گلی سرخ رنگ در کنار معماری و بافت متفاوت و سنتی روستا، این منطقه را تبدیل به یک جاذبه دیدنی کرده است که سالانه گردشگران زیادی برای بازدید از این روستا روانه میشوند، البته متاسفانه در برخی قسمتها بافت روستا از بین رفته است و مخروبه شده که قابل سکونت نیست. بارش باران و برخاستن بوی نم خاک و سرخ تر شدن رنگ خانه ها این جاذبه رو برای ما رویایی تر کرد که حتما بازدید از اون رو به گردشگران پیشنهاد می دهم.

روستای ابیانه یکی از بلند ترین نقاط مسکونی ایران و از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان است. این روستا در 40 کیلومتری شمال غربی نطنز، در دامنهٔ کوه کرکس است که ارتفاع آن از سطح دریا 2222 متر می باشد. روستای ابیانه با آب و هوای معتدل، دارای موقعیت طبیعی مساعد ، معماری بومی و بناهای تاریخی پُرتنوع است که گردشگران زیادی را به خود جذب کرده است . روستای ابیانه در تاریخ 30 مرداد 1354 با شمارهٔ ثبت 1089 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.مردم محلی ابیانه در قدیم به این منطقه ویونا می گفتند که وی در زبان آن ها به معنای بید و ویانه به معنای بیدستان است.علت نام گذاری این روستا این بوده که این روستا در سابق بیدستان بوده و در طول زمان، ویونا به اویانه و سپس به ابیانه تغییر یافته است.

در ۴۰ کیلومتری شمال غربی شهرستان نطنز، در دامنه کوه کرکس، روستایی به نام ابیانه واقع شده است. این روستا را به سبب اعتبار آثار و بناهای تاریخی پرتنوعش، باید از زمره استثنایی ‏ترین روستاهای ایران به شمار آورد.
این روستا منظره ای زیبا برای هنر دوستان می باشد چه نقاش و چه عکاس و چه قالی باف می تواند از بافهای اصیل و رنگ طبیعت طرحی زیبا به یادگار بزند.
مردم این روستا بسیار اصیل هستند بخصوص خانم های میانسال این روستا که با لباس های محلی جلوی درب خود نشسته و عبور و مرور توریستها را نظاره گرند.نکته ای جالب که بعد از بازدید از این روستا متوجه شدم این بانوان اصیل به هیچ وجه دوست ندارند که در عکسهای شما باشند پس مواظب باشید با عکاسی از آنها آزرده خاطرشان نکنید.

ابیانه که به دلیل داشتن خاک و خانه های سرخ به عنوان روستای سرخ نیز شناخته می شود، یک روستای باستانی در دامنه کوه های کرکس در محدوده شهرستان نطنز استان اصفهان واقع شده است. ابیانه ترکیبی از سنت ها، سبک های معماری و احتمالاً یکی از جالب ترین نمونه های سازگاری انسان با طبیعت است. روستای ابیانه کاملاً جمع و جور است، با کوچه های باریک و شیب دار و خانه ها دارای سبک معماری باستانی هستند که با استفاده از خشت به عنوان مصالح ساختمانی و پنجره های مشبک و درهای چوبی به نمایش در آمده است. این روستا با یک رنگ مایل به قرمز خاص و منحصر به فرد یکی از قدیمی ترین روستاهای ایران است که در تمام سال، مخصوصا در اعیاد و مراسم سنتی گردشگران بیشمار بومی و خارجی را در خود جای می دهد. باستان شناسان سابقه روستا را بیش از ۲۰۰۰ سال می دانند و کلمه ابیانه ، از کلمه "ویونا" به معنی بیدستان گرفته شده است. ابیانه برای گردشگران خارجی دروازه ورود به تاریخ ایران شناخته می شود چرا که افراد محلی بسیار متعهد به احترام به سنت های خود هستند. لباس سنتی زنان و چارقدهای گل‌گلی‌شان، لهجه و گویش، خانه های سرخ رنگ و ... همه باعث زیباتر شدن این روستا شده است. علاوه بر یک آتشکده زرتشتی از دوره ساسانیان، سه قلعه و سه مسجد در ابیانه وجود دارد. طبق کتیبه سردر، یکی از مساجد مربوط به اوایل دوره صفویه است.

روستای سرخ ابیانه از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان است. این روستای باستانی با قدمتی بیش از ۲۰۰۰ سال در ۳۵ کیلومتری شمال غربی نطنز، در دامنهٔ کوه کرکس است که به رنگ قرمز و کوچه پس کوچه های پرشیب و باریکش معروف است. مردم این روستا به صورت سنتی زندگی می کنند و با تکنولوژی کاری ندارند، لباسهای محلی زیبایی می پوشند و‌ در خانه های ساده ای که از خاک‌رس ساخته شده است و‌ به سبک پلکانی هستند، زندگی می کنند. وجود آهن در خاک باعث ایجاد رنگ قرمز میشود. از جمله مکان های دیدنی این روستا میتوان به مسجد جامع ابیانه، مسجد پرزله، مسجد حاجتگاه، آتشکده ابیانه، زیارتگاه هینزا، قلعه های ابیانه، غار پری هل با قندیل های آهکی و خانه نایب حسین کاشی و غلام نادرشاه اشاره کرد. یک چشمه کوچک نیز در روستا هست که با حدود ۲۰ دقیقه پیاده روی از ابتدای خانه های تاریخی میتوان به آن رسید ولی خیلی جذاب نیست و در صورت خسته بودن میتوان از بازدید این قسمت صرف نظر کرد. شغل اصلی مردم ابیانه، کشاورزی، باغداری و دامداری است. دیدار از این روستا حس و حال نوستالژیک زیبایی به همراه دارد.

روستا ابیانه از توابع شهرستان نطنز در استان اصفهان است . ابیانه در واقع یک موزه زنده ، مردم شناسی با قدمت ۱۵۰۰ سال است . جذابیت این روستا به دلیل معماری و رنگ قرمز خانه هاست . مردم روستا از پوشش سنتی استفاده میکنن و امکان خرید و اجاره لباسهای سنتی هم بود.و افرادی که دوست داشتن لباسهای سنتی زیبا و رنگارنگ را پوشیده و در روستا قدم میزدند . در روستا برای اقامت هم هتل و هم خانه روستایی وجود داشت . خوردن چای آتیشی که اهالی روستا برای فروش گذاشتن فوق العادست. هوای عالی و زیبای بی نظیر روستا و ساکنین خوش برخورد ابیانه حال هر کسی را خوب میکنه .از جاذبه های ابیانه میتوان به مسجد جامع ابیانه، آب انبار ابیانه و امام زاده یحیی اشاره کرد .دیدن این روستای زیبا و منحصر به فرد را به همه پیشنهاد میکنم #روستا ابیانه # روستا زیبا و قرمز

این روستای زیبا در فاصله ۴۰ کیلومتری نطنز اصفهان قرار گرفته که از طریق یک جاده آسفالته داغون به اتوبان کاشان اصفهان متصل می شود ابتدای روستا باید ورودی پرداخت کنید دارد روستا که بشید هتل ابیانه با رنگ قرمز سمت راست روستا خودنمایی می کند . این روستا با کوچه های سنگ فرش و تنگ و باریک البته زیبا بسیار خاطره انگیز است . جالبتر مردم آن که اکثرا خارج از روستا (شهرهای دیگر) زندگی می کنند و وقتی به روستا می آیند از پیر و جوان لباس محلی می پوشند بسیار مبادی آداب هستند و توجه خاصی به تمییز و نظافت روستا دارند. پیرزن ها و پیرمردها برای استقبال از میهمانان جلوی درب خانه های نشسته اند و اگر از آنها آدرس جایی را در روستا سئوال کنید می بینید که چقدر عالی شما را راهنمایی می کنند در کل دیدن این روستا را پیشنهاد می کنم .نکته منفی قسمتی از جاده خراب روستاست.

در ۳۵ کیلومتری نطنز اصفهان روستای ابیانه قرار گرفته، روستایی که به رنگ سرخش معروف است و کوچه‌های تنگ و باریکش. ابیانه در زبان محلی به ویونا (Viuna) هم معروف است. وی یعنی بید و ویانه یعنی بیدستان و به مرور زمان ویونا به ابیانه تغییر کرده است. ابیانه روستایی‌ست مثل ماسوله، وقتی از دور به آن نگاه می‌کنید روستایی چند طبقه به نظر می‌رسد طوری که پشت بام خانه‌های پایینی، حیاط خانه‌های بالا هستند. ابیانه‌ای‌ها هنوز رسم و رسوم گذشته را حفظ کرده‌اند. هنوز  کلمه‌های پهلوی در گویش مردم دیده می‌شود و هنوز هم مردها مثل قدیم شلوار گشاد و درازی از پارچه سیاه(مثل بختیاری‌ها) به پا می‌کنند و زن‌ها پیراهن‌های گلدار بلند می‌پوشند و چارقد سفید گل گلی روی سرشان می‌اندازند. این روستا سه محله پل به معنی بالا، یسمون و پایین ده دارد. معروفترین جاهای دیدنی ابیانه به جز رنگ سرخ خانه ها و معماری سنتی آن، آتشکده، مسجد جامع، زیارتگاه هنزا، موزه مردم شناسی، قلعه ها ، آسیاب ها، خانقاه های درویشان و صوفیان، کاروانسرا ، آب انبارهای روستا، حمامها،  قبرستان قدیمی و چشمه های ابیانه است. برای اقامت هم ابیانه دو هتل دارد، یکی هتل ویونا و دیگری هتل ابیانه. هتل ویونا هتلی سه ستاره است که امکاناتی امروزی دارد و رستورانش هم غذاهای سنتی و ایرانی سرو می‌کند در ضمن تعدادی خانه اجاره ای هم هست. روستای ابیانه هم از طریق جاده کاشان_نطنز و هم از اتوبان کاشان_اصفهان قابل دسترسی است، هرچند جاده کاشان-نطنز مسیر نزدیکتری‌ست. ما در اردیبهشت به این روستای زیبا سفر کردیم که شکوفه های درختان و هوای متبوع آن سفر ما را لذت بخش تر کرد

كوه كركس روستايي را در پناه خود هزاران سال حفاظت و نگهداري مي كند كه نامش ابيانه است. پيشينه تاريخي اين روستاي شگفت انگيز به هفت هزار سال پيش و به دوران مادها بر ميگردد.
برخي از ساكنين روستا با پوشش سنتي خود كه گوياي فرهنگ و سنت بجا مانده از دوران هخامنشيان است سعي در حفظ اصالت خود دارند. اين مهم موجب شده تا گردشگران بيشماري جهت بازديد از پوشش و بافت سنتي روستا به اين مكان رفته و علاوه آشنايي با تاريخ و فرهنگ منطقه از طبيعت بسيار زيبا و مسحور كننده اين روستا ديدن مي نمايند.
ابيانه خود را مختص فصل خاصي نمي داند و هميشه با ميهمانوازي مردمانش و طبيعت شگفت انگيزش پذيرايي گردشگران است.
مسير دسترسي ٣٠ كيلومتر پس از آزاد راه كاشان به اصفهان، خروجي ابيانه ، و در ادامه پس از ٣٠ كيلومتر جاده فرعي و زيبا به ابيانه خواهيد رسيد.
سفر خوبي را برايتان آرزومندم

این حسینیه که یکی از قدیمی ترین جاذبه های تاریخی این روستا به حساب می آید بدلیل برگزاری مراسم عاشورای حسینی همیشه مورد توجه بوده. مراسم جغجغه زنی که مخصوص این روستا می باشد در ایام عاشورا در اینجا برگذار می شود. در بازدید از این روستای سرخ از این حسینیه هم دیدن کنید.