Close

اشکفت سلمان، محوطه‌ ی تاریخی ایذه

4.5
از 31 رای
آخرین نیایشگاه هخامنشیان در ایران کشف شد! +تصاویر
  • 25 اسفند 1397 08:00
  • 0
  • 38.7K

در انتهای دره‌ای در جنوب ایذه، در منطقه‌ای باستانی که در سه کیلومتری جنوب این شهر قرار دارد و در نقطه‌ای كه به شهر مسلط است، طاق بزرگی از سنگ وجود دارد كه در هنگام بارندگی آبشاری از آن سرازیر می‌شود. این محل، نیایشگاه تاریشا بوده است. در این منطقه چهار نقش برجسته‌ی ایلامی دیده می شود. ایذه در روزگار ایلامیان به آیاپیر(آنزان) مشهور بوده است و در آخرین روزگاران هخامنشی خاستگاه الیمایی ها(بازماندگان ایلامیان) بشمار می‌آمده که هم زمان با دوره‌ی سلوکی-پارت، بسته به شرایط، قلمرو خود را گسترش می‌دادند. این منطقه سپس در دوره‌ی ساسانی به نام ایذه خوانده شد.

ن‍ی‍‍ای‍ش‍گ‍‍اه ‌ت‍‍اری‍ش‍‍ا یا اشکفت در جنوب ایذه، بزرگترین خط نوشته میخی “عیلام نو” را در خود جا داده‌ و درب‍رگ‍ی‍رن‍ده‌ی ‌چ‍‍ه‍‍ار ن‍ق‍ش‌ ب‍رج‍س‍ت‍ه‌‌‌ی عی‍لام‍‍ی ‌‌اس‍ت ‌ک‍ه‌ ن‍ی‍‍ای‍ش‌ ”‌ه‍‍ان‍‍ی” پ‍‍ادش‍‍اه‌ م‍ح‍ل‍‍ی‌‌ آی‍‍اپ‍ی‍ر ب‍ه‌‌ه‍م‍ر‌اه‌ وزی‍ر و خ‍‍ان‍و‌اده‌‌اش ‌ر‌ا ب‍ه‌ ن‍م‍‍ای‍ش‌ گ‍ذ‌اش‍ت‍ه ‌‌اس‍ت‌. اين نشانه‌ها مشخص می‌کند که اشكفت سلمان نيايشگاه «تاريشا» بوده و غار ديگری در كنار اين اشكفت در دوره ايلخانی به مكانی مقدس تبديل شده و رو به روی آن ساخت و سازه های مذهبی شكل گرفته است.

اشکفت سلمان

در اینجا غیر از خط نوشته و حکاکی‌هایی که بر روی سنگ‌ها شده است، غار و چشمه‌های معدنی از دل کوه بیرون می جوشد و زیبایی این منطقه را دو چندان می کند. و اما ناگفته نماند که نم بسیار و رشد درخت‌ها و درختچه‌ها در این ناحیه، نقش‌برجسته‌های ایلامی «اشکف سلمان» شهر ایذه را تهدید می‌کند. برای نمونه، در دومین نقش برجسته، از چهارنقش‌برجسته‌ی بزرگ این گستره تاریخی، درست زیر پای «هانی» پادشاه بزرگ ایلامی، درختچه‌ای سبز شده و رو به رشد است.

اشکفت سلمان

اشکفت سلمان

اشکفت سلمان

اشکفت سلمان

 آیا علاقه دارید تا از این نیایشگاه کهن از نزدیک دیدن کنید؟ اصلا پیش از این اشکفت سلمان را از نزدیک دیده‌اید؟ اگر پاسختان مثبت است، در این تجربه چه احساسی داشتید؟

نظرات کاربران (0 نظر)

× در حال پاسخ به:

Ehsantrips 22 مرداد 1398 ساعت 10:53

ما نوروز ۹۸ اینجا بودیم. بسیار جای باصفایی است و به نوعی بام ایذه محسوب میشه. سنگ نگاره ها هم که عالی و راوی یک تاریخ کهن!

علیرضا 29 اسفند 1397 ساعت 22:48

حالا شما که درختچه رو زیر پای هانی دیدی کاش از جا درش میاوردی و منتظر اقدام میراث فرهنگی برای درآوردن درختچه نمیشدی. مسلما افراد زیادی قبل از شما هم درختچه رو دیدن ولی تا الان کسی همت درآوردنش رو نداشته. این دلیل دیدن و اهمیت ندادن و واگذار کردن به نفر بعدی بزرگترین گرفتاری اخلاقی مملکت ماست...

وحید 28 اسفند 1397 ساعت 00:42

با سلام
بعد از سالها کسی به معرفی یکی از نمادهای تاریخی شهر ایذه پرداخت که جای بسی خوشحالیست... به غیر از این سنگ نوشته ها در چهار جهت مشرف به شهر چهار اثر زیبای تاریخی که هرکدام مربوط به یک دوره خاص تعلق دارد که باید معرفی و شناسانده شوند.. ایذه و حوالی ان دو دوره پایتخت دو حکومت و ادوار دیگر جز شهرهای شکوفا و بزرگ ان تمدن ها بوده است.. در اخر دعوت میکنم از هم میهنان عزیز که در نوروز یکی از قدیمی ترین یا شاید کهن ترین شهر ایران را از نزدیک ببینند بخصوص دشت سوسن نمایی از بهشت

حسین 27 اسفند 1397 ساعت 15:34

اون رحمانی که رفته زیر آثار باستانی با ارزش یادگاری نوشته از خودش خجالت بکشه

نوروز 26 اسفند 1397 ساعت 13:29

ارج نهادن به فرهنگ ملی وظیفه انسانی هستش که متاسفانه در بعضی از سالها به این مهم بی مهری شد

ali 25 اسفند 1397 ساعت 19:28

اثار گذشتگان باید محفوظ بماند تا علاوه بر اسناد تاریخی مصور و مجسم عظمت هنری انها و درس عبرت از گذشته افتخار مردم هنرمنداین سرزمین باشد.

اسفند 25 اسفند 1397 ساعت 11:01

خداوند سرزمین ماایران را درپناه خودنگهدارد. آمین ! چقدر آثارباستانی دارد وهرچه میخوانیم برایمان تازگی دارد !