Close

گیت امنیتی فرودگاه گوانجو

4.5
از 10 رای
خاطره سفر: گیت امنیتی فرودگاه گوانجو + تصاویر

با همسرم در گوانجو (چین) بودیم و برای پرواز به شانگهای به فرودگاه رفتیم. کار پذیرش بار و دریافت کارت پرواز به راحتی انجام شد و به سمت سالن ترانزیت رفتیم. وسایل همراه مسافرین زیر دستگاه اشعه ایکس قرار گرفت. ناگهان مسئول دستگاه به کیف همسرم اشاره کرد که برای تفتیش روی پیشخوان قرار گیرد. به یکی از همکارانش چیزی گفت و آن مامور هم شروع به گشتن درون کیف کرد اما چیزی پیدا نکرد.

مجددا کیف را زیر دستگاه گذاشتند و مامور دستگاه، محلی را روی تصویر به همکارش نشان داد و دوباره کیف بازرسی شد اما باز هم چیزی پیدا نکردند.

بجز مدارک سفر، مقداری پول و چند مورد ضروری چیز دیگری در کیف همسرم نبود. از روی کنجکاوی پرسیدم دنبال چی میگردید؟ شاید بتونم کمک کنم...

مامور تفتیش چشم غره ای به من رفت و هیچ نگفت!

نگاهش استرس من را بیشتر کرد که دنبال چی میگردند و چه چیز ممنوعه ای در کیف همسرم هست که ما خبر نداشتیم. مخصوصا که در طول مسیر با همین کیف و محتویاتش قبلا از گیت امنیتی چند فرودگاه دیگر عبور کرده بودیم و کسی ایرادی نگرفته بود.

این دفعه کل محتویات کیف را در سبدی خالی کرد و کیف و سبد را جداگانه زیر دستگاه گذاشت

بالاخره آنچه در تصویر دیده بودند در کنار سبد خودنمایی کرد. یک دستگاه کوچک نصف کن قرص که در کیف کوچک دارویی همسرم بود. داخل دستگاه تیغ کوچکی به اندازه نصف تیغ مداد تراش هست که با فشار دست قرص را به دو نیم می‌کند.

در حالی که مامور تفتیش و مسئول ارشدش کنجکاوانه در حال بررسی بودند تا بتوانند کاربرد و دلیل همراه داشتن چنین چیزی را کشف کنند، همسرم از کیف دارویش قرصی برداشت، دستگاه را از مامورین گرفت و جلو انها آنرا به دو نیم کرد و نشانشان داد.

مسئول ارشد که تازه فهمیده بود این چیست و چه کاربردی دارد، همراه با لبخندی تصنعی با دست اشاره کرد که وسایلتان را جمع کنید و بروید.

 

قرص

 

 

تمامی مطالب عنوان شده  نظر و برداشت شخصی نویسنده است و وب‌ سایت لست سکند مسئولیتی در قبال صحت اطلاعات بر عهده نمی‌گیرد.

اطلاعات بیشتر
نظرات کاربران (2 نظر)

× در حال پاسخ به:

مصطفى 18 فروردین 1400 ساعت 16:18

دوستان عزیز من یک مسافر از کشور قطر هستم که الان تهران هستم تا تاریخ۱۰/ابریل/۲۰۲۱ یعنی تا ۴ روز دیگه،خیلی دوست دارم مناطق بافتهای فرسوده و خانه های قدیمی و کوچه پس کوچه های باریک شم،به اضافه آدما و خانواده هایی که در ایم مناطق زندگی میکنند و بزرگ شدن،هر وقت شوش و مولوی و راه آهن میرم،فقط ده پونزده دقیقه تو خیابون اصلیش قدم میزنم و به خاطر نا امنی و استرس فورا بر میگردم هتل،طی چند سفر به تهران بخاطر همراهی همسر ریسک نمیکردم تو این مناطق بیام و همسرم هم اجازه نمیداد من برم تو این سفر تنها دلیل سفرم دیدن این مناطق بود و الان پنج روزه که تهرانم و موفق نشدم برم دیروز رفتم مولوی تو خیابون اصلی داشتن دست فردشی وسایل دست دو و قدیمی میکردن و پلیس هم اونجا بود یا خیال راحت اونجا قدم زدم ولی خیلی دوست دارم برم درون منطقه تو کوچه پس کوچه هاش که پلیس توصیه کرد تنها نرم که امنیت نداره حتی تو همون خیابون پلیس میگفت مواظب جیبت و گوشیت باش،واقعا آدمای عجیبی اونجا بودن که قیافه و پوششون فرق میکرد و آدم غریب بیاد کاملا مشخصه و میفهمن که مال اینجا نیست،کسی میتونه راهنماییم کنه یا کمک که من بتونم اینجاها را ببینم،البته همیشه تو بزنامه ها و مستندها و گزارشهای خبری این مناطق را دیدم و دوست دارم خودم از نزدیک ببیتم

کامران یزدان پناه 10 فروردین 1400 ساعت 10:27

برام جالب بود. یعنی جیزی هست تو دنیا که نمونه چینی نداشته باشه؟ شاید هم این مامور اینو تا بحال ندیده باشه