Close

با سلارون اسکاداریا، زیباترین پله‌ های جهان آشنا شوید!

4.5
از 4 رای
آیا می‌دانید زیباترین پله‌های جهان کجا ساخته شده؟ + تصاویر
  • 17 اردیبهشت 1400 09:00
  • 0
  • 7.5K

 مطلب پیش روی شما درباره پله‌های زیبایی است که خورخه سلارون (Jorge saleron) در شهر ریو دو ژانیرو ساخته است. پله‌هایی که برای ساخت آن نه از طلا و جواهرات گران قیمت استفاده شده و نه تیم طراحی معروفی در آن نقش داشته. اما امروز در عرصه‌های بین‌المللی به عنوان یکی از جاذبه‌های مشهور برزیل شناخته می‌شود. همراه ما باشید تا به اسکاداریا سلارون یا  پله‌های سلارون نگاهی داشته باشیم.

در شهر ریو دو ژانیرو، بین محله‌های پر هیاهو لاپا و سانتا تِرِزا می‌توانید شاهد یک مسیر 125 متری باشید که پله‌های آن با بیش از 2000 کاشی، آینه و سرامیک‌ رنگی زینت یافته‌، پله‌هایی که در روز میزبان صدها گردشگر است. گردشگرانی که با تبسم روی پله‌ها می‌نشینند و به لنز‌ دوربین خیره می‌شوند. امروزه اسکاداریا سلارون علاوه بر گردشگران به عنوان یک محفل صمیمی میان اهالی لاپا شناخته می‌شود. تمامی این‌ توجه و تکاپوها به دلیل کار هنرمندانه‌ است که خورخه سلارون بیش از دو دهه برای این پله‌ها انجام داد و آن‌ها را به سرانجام رساند.

 

پله های برزیل

خورخه سلارون که بود و چه کرد!

خروخه سلارون هنرمند و نقاش اهل شیلی بود که در سال 1947 به دنیا آمد. او طی عمر خود به بیش از 50 کشور مختلف سفر کرد و به ادعای خودش تا قبل از استقرار در ریو دو ژانیرو بیش از 25.000 پرتره به فروش رساند و از همین طریق خرج خود در سفر درمیاورد. سی و شش سال گذشت و در سال 1983، خورخه سلارون خانه  کوچکی در محله ارزانی به نام لاپا خریداری کرد. او که علاقه خاصی به کشور برزیل داشت، سال‌های عمر خود را در آنجا سپری می‌کرد تا اینکه در سال 1990 شروع به رنگ آمیزی و نوسازی 200 پله‌ای کرد که در مقابله خانه‌اش قرار گرفته بود. پله به پله، او شروع به تغییر دادن محیط اطرافش کرد و از پله‌های قهوه‌ای رنگ فرسوده یک اثر هنری آفرید.

 

پله های برزیل

پله های شهر ریو 

در ابتدا تهیه رنگ، کاشی و سایر لوازم مورد نیاز برای خورخه رایگان نبود. او طی تکمیل پروژه‌اش به پول نیاز داشت و از طریق نقاشی کشیدن و فروختن، تا حدودی مبلغ مورد نظر برای خرید کاشی را تهیه می‌کرد. خورخه برای تهیه آنچه نیاز داشت، شهر را می‌گشت و این سبب شده بود تا توجه دیگران را به خود و هدفی که در حال انجامش است، جلب کند. شهرت او نه تنها در ریو و برزیل بلکه در سراسر جهان پیچید و دست کم از 60 کشور مختلف به او کاشی‌های مختلف فرستاده شد.

سلارون به معنای واقعی عاشق شهر ریو دو ژانیرو و برزیل بود و این پروژه را تقدیم به مردم این کشور کرد. او به افتخار پرچم بزریل از کاشی‌های آبی، سبز و زرد استفاده کرد و در موزائیک‌های متعددی امضای  Brasil Eu Te Amo Selarón (برزیل من عاشقت هستم) را برجای گذاشت.

 

آثار سلارون

 

طی سالیان نسبتا درازی، خورخه سلارون پله‌ها خراب را تعمیر کرد و آن‌هایی که به نظرش به اندازه کافی زیبا نبودند را تعویض کرد. سرانجام او رنگ قرمز را نیز به کار خود اضافه کرد و کناره‌ها و دیوارهای کنار پلکان را نیز به قرمز پر رنگ درآورد، چرا که باور داشت هیچ رنگی مانند قرمز نمی‌تواند شادی و سرزندگی را به ارمغان بیاورد.

سلارون اسکاداریا: رویایی که برآورده شد

در سال 2000 تقریبا کار پله‌هایی که باید به رنگ سبز و زرد درمی‌آمدند تمام شده بود و سلارون اسکاداریا با چاپ شدن در مجله‌های مشهوری مثل National Geographic  و Time به آوازه بین المللی دست پیدا کرده بود. خواننده‌های مطرح از هر کجای دنیا به ریو دو ژانیرو می‌آمدند و موزیک ویدئو ضبط می‌کردند، توجه گردشگران به آن جلب شده بود و طولی نکشید که پروژه ناتمام خورخه به یک جاذبه گردشگری معروف در برزیل تبدیل شد. محله فقیرنشین لاپا، به لطف حضور پر رنگ گردشگرها مملو از کافه و رستوران‌های لوکس شد و ماهیت خود را به یک محله توریستی تغییر داد.

 

سلارون اسکاداریا

 

متاسفانه پیکر بی‌جان خورخه سلارون در سال 2013 زمانی که 65 سال داشت در رو به رو پله‌هایی که بیش از 20 سال از عمرش را صرف زینت آن کرده بود پیدا شد. ساکنین لاپا، سانتا ترزا و... پس از مطلع شدن از خبر فوت خورخه به نشانه احترام در تمامی بخش‌های پله که دارای رنگ روشن بود شمع روشن کردند.

خورخه در یکی از نقل و قول‌هایش گفته بود: «من یک نابغه‌م! من تونستم شگفت انگیزترین پلکان تاریخ بشریت رو در ریو دو ژانیرو خلق کنم. البته این اتفاق در هیچ شهر دیگه‌ای ممکن نبود رخ بده. ریو جاییه که بازدیدکننده‌ها می‌تونن انتظار داشته باشن یک هنرمند خل و چل با سبیل بزرگ چخماقیش داره رو پله‌هاش کار یا استراحت میکنه و همیشه هم دوست داره با بقیه گرم بگیره و صحبت کنه.»

 

منبع: thecultertrip

مطالب مرتبط

نظرات کاربران (0 نظر)

× در حال پاسخ به:

علیرضا 18 اردیبهشت 1400 ساعت 09:49

بلاخره همه می روند، ای خوشا آنهایی که از خود یادگاری زیبا برای نسلهای بعدی بگذارند! یاد این هنرمند بخاطر پلکانش و تغییر وتحولی که در محله اش ایجاد کرده همواره زنده است.