برایان بیروس، کوله‌گردی که در 15 سال گذشته سرتاسر دنیا را سفر کرده است، نکاتی را در مورد تأمین مالی این نوع سفرهای ماجراجویانه، بودجه‌ی مورد نیاز برای آن و محبوبیت روز افزون‌شان مطرح می‌کند. همچنین او تمام مباحث مرتبط با کوله‌گردی را مورد بررسی قرار داده است. در ادامه، بخشی از تجربیات او را از زبان خودش در مورد اقامت در هاستل‌ها می‌خوانیم. بدون شک، این تجربیات برای هر گردشگر کوله‌گردی که می‌خواهد اقتصادی سفر کند، مفید خواهد بود، پس با لست‌سکند همراه باشید.

ساعت 3 صبح است. دو ساعت دیگر برای خوابیدن وقت دارم و واقعاً آرزو می‌کردم که ای کاش می‌توانستم قبل از پرواز طولانی فردا صبح‌ام کمی بخوابم. اما به جای خوابیدن در سالن اجتماعات هاستل نشسته‌ام و مشغول نوشتن هستم، چون نمی‌توانم بخوابم، و مقصر کسی است که در اتاق خواب خُرّ و پُف می‎کند – ترسناکترین نوع مشتری هاستل.

خواب من معمولاً عمیق است، اما خُرّ و پُف‌هایی وجود دارد که نمی‌توانید آن‌ها را انکار کنید. گاهی می‌توان نفس‌های ریتم‌دار و خرّ و پف‌های خفیف را نشنیده گرفت، اما خرّ و پف‌های امشب شبیه چیزی میان صدای جیغ لولای در و کوبیدن پا هستند. درست وقتی که احساس می‌کردم دوباره دارم به خواب می‌روم، با غرّشی شبیه به صدای حیوانی وحشی که گویا در حال نزدیک شدن به من بود از خواب بیدار شدم.

در عین حال که در هاستل ماندن را دوست دارم، مشکلاتی در این نوع مکان‌ها وجود دارد که مختص اقامت‌گاه‌های اشتراکی هستند. اما اغلب این مشکلات قابل پیشگیری هستند – چه شما خودتان متخلف باشید، چه یک نفر دیگر حق‌تان را زیر پا گذاشته باشد. برای این نوع ناراحتی‌های غیرمتداول راه حل‌هایی پیشنهاد خواهم کرد تا در نیمه شب، وقتی که زمان کمی برای خوابیدن دارید، سعی نکنید به دنبال راهی برای دفع کردن خشم و ناراحتی‌تان بگردید.

 

خرّ و پُف کردن هم‌اتاقی

برای شروع باید بگویم که می‌دانم خرّ و پف کردن ممکن است بخاطر یک بیماری باشد. بخاطر همین در خوابگاه‌ این موضوع را درک می‌کنند و با آن کنار می‌آیند. اما می‌توان شدت این مشکل را کاهش داد تا همه بتوانند خوابی آسوده داشته باشند.

پنج تجربه بد در هاستل و چگونگی مقابله با آن ها

متخلف: اگر می‌دانید که خرّ و پُف می‌کنید، یک اتاق شخصی بگیرید. حتی اگر نتوانید خرّ و پُف‌تان را کنترل کنید، با رزرو کردن یک اتاق تک نفره به سایر مهمان‌ها اجازه می‌دهید شب‌ها‌ راحت بخوابند.

قربانی: همیشه با خودتان گوش‌گیر داشته باشید. با اینکه استفاده از گوش‌گیر همیشه نتیجه‌بخش نیست، اولین خط دفاعی شماست. یک راه حل دیگر این است که در هنگام خواب هدفون روی گوش‌هایتان بگذارید و به صدای سفید (White Noise: صدایی شامل چندین فرکانس با شدت‌های برابر) گوش بدهید. حتی اگر روی تلفن‌تان زنگ تنظیم کرده باشید، با به صدا درآمدن زنگ، صدای سفید قطع خواهد شد.

 

جغد شب و خروس سحرخوان

بعضی‌ها صبح خیلی زود بیدار می‌شوند. عده‌ای دیگر هم شب‌ها تا دیروقت بیدار می‌مانند. همه‌ی افرادی که در خوابگاه هستند، برنامه‌ریزی‌های یکسانی ندارند. این آمد و شُدها وجود دارد و نمی‌توان از آن‌ها اجتناب کرد، اما وقتی که کسی خوابیده است بهتر است کمتر از نور استفاده کنید و با صدای بلند صحبت نکنید و سایر صداها را به حداقل برسانید.

پنج تجربه بد در هاستل و چگونگی مقابله با آن ها

متخلف: لامپ پیشانی دیگر فقط مختص به معدنچی‌ها نیست و هر کوله‌گردی باید یک چراغ پیشانی به همراه داشته باشد. اگر آدم‌ها خوابیده‌اند، به جای هر لامپ دیگری در اتاق، از لامپ پیشانی استفاده کنید. با لامپ پیشانی، برخلاف چراغ قوّه، هر دو دستتان برای گشتن در کیف یا گرفتن کتاب آزاد خواهد بود. همیشه لامپ پیشانی‌تان را در دسترس داشته باشید تا اگر وارد اتاق تاریکی شدید، بدانید که آن را کجا گذاشته‌اید. هر نوع صحبت ضروری را با حالتی زمزمه‌وار بیان کنید، و هر نوع گفت و گویی را به اتاق عمومی ببرید.

قربانی: از چشم‌بند (و گوش‌گیر) استفاده کنید. حتی اگر مشکلی در رابطه با نور یا صدا پیش نیامده، بهتر است قبل از خواب از آن‌ها استفاده کنید، چون در هاستل نمی‌توان اتفاقات را پیش‌بینی کرد. در این مورد هم می‌توانید به صدای سفید گوش بدهید. اگر لامپ برای مدت زیادی روشن ماند، و صدای حرف زدن افراد بلندتر از حد معمول بود، یک درخواست ساده برای خاموش کردن لامپ یا پایین آوردن صدا، بخش اعظمی از مشکلات را حل خواهد کرد.

 

مشکل فضا

خوابگاه‌ها فضاهای اشتراکی هستند، و این فضا مخصوص به کسی نیست که اول از همه آمده باشد. تخت‌ها و کمدها اختصاصی هستند، اما اغلب خوابگاه‌ها فضای مشخصی برای قرار دادن کوله پشتی یا وسایل شخصی‌تان ندارند. بعضی از افراد هستند که تمام فضای اتاق را برای جا به جا کردن وسایل و خشک کردن لباسهایشان می‌خواهند، اینکه فضایی خالی باشد به این معنا نیست که هیچ کدام از هم‌اتاقی‌هایی که هنوز وارد اتاق نشده‌اند به آن احتیاج نخواهند داشت. هیچ کس دلش نمی‌خواهد وارد خوابگاه شود و حس کند که جایی برای او وجود ندارد.

پنج تجربه بد در هاستل و چگونگی مقابله با آن ها

متخلف: برای رعایت کردن سنت‌ها و آداب و رسوم خوابگاه، فقط به چند تقسیم‌بندی خیلی ساده و ابتدایی نیاز دارید. اگر در اتاق شش تخت وجود دارد، فقط یک ششم از فضای موجود به شما تعلق دارد. اگر لباس‌هایتان را با دست می‌شویید، از کارکنان خوابگاه بپرسید معمولاً لباس‌ها را برای خشک شدن کجا آویزان می‌کنند. محل خشک شدن لباس‌ها معمولاً در خارج از اتاق است. همچنین به یاد داشته باشید که تمام تخت‌های خالی ممکن است هر لحظه پُر بشوند، بخاطر همین وسایلتان را روی تخت‌های دیگر رها نکنید.

قربانی: اگر کسی با خودش تصمیم گرفت که لبه‌ی نردبان تخت که چند سانتی‌متر با بالش شما فاصله دارد جای خوبی برای خشک کردن جوراب‌هایش است، کاملاً حق دارید که آن‌ها را از آن‌جا بردارید. همین امر در مورد وسایلی که روی تخت شما گذاشته می‎شود صدق می‌کند. اگر وارد خوابگاه شدید و هم‌اتاقی‌هایتان کل اتاق را اشغال کرده بودند و هیچ کسی نیست که برای شما جا باز کند، وسایل بدترین متخلف را در گوشه‌ای جمع کنید، و فضای اطرافتان را باز کنید. چنین اتفاقاتی در واقعیت خیلی کم پیش می‌آِیند. آدم‌های ساکن در خوابگاه همیشه آماده‌ی استقبال از کسانی هستند که تازه از راه رسیده‌اند. گرچه باید به این نکته اشاره کرد که فضای شخصی، مرز مبهمی دارد. اگر کسی که روی تخت بالایی ساکن است برای پوشیدن کفش یا مرتب کردن وسایلش به فضایی احتیاج داشت، استفاده کردن از تخت پایین در چنین مواردی ایرادی ندارد.

 

دزد غذا

شاید از پیاده‌روی و گردش در آمستردام برگشته باشید و در آشپزخانه‌ی هاستل با ظرف دوریتوی نیمه خورده‌ شده‌ی یک مسافر دیگر که روی ظرف‌اش برچسب چسبانده مواجه شوید. خوردن یکی دو لقمه عیبی ندارد، درست است؟ البته که عیب دارد. ممکن است که صاحب غذا در کافه‌ی آن طرف خیابان باشد و فوراً برگردد و بخواهد تا ذره‌ی آخر دوریتویش را بخورد. غذادزدی، هر چقدر هم که باشد، اصلاً کار قابل قبولی نیست.

 پنج تجربه بد در هاستل و چگونگی مقابله با آن ها

متخلف: حتی اگر مشغول پختن غذا باشید و به چند قطره روغن زیتون، یک قاشق چای خوری نمک، یا کمی سرکه احتیاج داشته باشید، اصلاً کار درستی نیست که بدون اجازه گرفتن، از لوازم یک نفر دیگر استفاده کنید. به ندرت پیش می‌آید کسانی که با کوله‌پشتی سفر می‌کنند، ادویه‌جات و روغن‌هایی که قصد استفاده از آن‌ها را ندارند را با خوشان به این طرف و آن طرف ببرند. البته اگر صاحب آن وسیله را ببینید، احتمال اینکه وسیله‌ی مورد نیازتان را در اختیارتان بگذارد خیلی زیاد است. فقط اول اجازه بگیرید.

قربانی: وقتی آن دوریتوها خورده شده باشند، دیگر برنمی‌گردند. می‌توانید مقصر را با گشتن در سطل‌های زباله تعقیب کنید، و یا اینکه این جُرم را به گوش همه برسانید، اما هیچ‌کس از یک آدم «ضدّ حال» خوشش نمی‌آید. اگر نوشیدنی یا غذایی دارید که دلتان نمی‌خواهد کسی آن را بردارد، تا زمانی که بوی بدی نداشته باشد، می‌توانید از آن در کوله یا کمدتان نگهداری کنید. (نگهداری ماهی در اتاق ممنوع است).

 

پنج تجربه بد در هاستل و چگونگی مقابله با آن ها

 

پروش‌دهنده‌ی آفات

این بدترین مشکلی است که یک کوله‌گرد ممکن است با آن مواجه شود.

متخلف: اگر خدایی ناکرده در معرض آلودگی به عفونت حشرات قرار گرفته‌اید، باید اقدامات احتیاطی لازم را انجام بدهید تا در زمان ورود به یک مکان جدید هیچ مسافر کوچک قاچاقی همراهتان نباشد. هرچند که گشوده و صادق بودن با هاستل جدیدتان بهترین گزینه است. اجازه بدهید که آن‌ها بدانند کِی و کجا در معرض ساس قرار گرفته‌اید و به آن‌ها اطمینان بدهید که یک ناقل بی‌خبر و بی‌اطلاع نیستید. شاید آن‌ها مراقبت‌های بیشتری در اختیارتان قرار بدهند تا از شرّ ساس‌ها خلاص بشوید. البته ممکن است با شما مثل یک ناقل رفتار کنند، اما در کل جامعه‌ی کوله‌گردها درک می‌کنند که این جنگ بین انسان و ساس است، و سکوت اجازه خواهد داد که ساس‌ها در این جنگ برنده بشوند.

قربانی: وسایلتان را جمع کنید. اطمینان حاصل کنید که ناقل نیستید و از آن مکان خارج شوید. آن شب که نتوانسته بودم بخوابم (همان شبی که با یک شیپور هم اتاقی شده بودم و نوشتن این ستون را شروع کردم)، به کشور جدیدی رفته بودم و دلم به جز خواب چیز دیگری نمی‌خواست. توسط یارویی که روی تخت پایینی بود بیدار شدم، و او از من سوالاتی پرسید که هیچ وقت دلتان نمی‌خواهد آن‌ها در خوابگاه را بشنوید: «تو می‌دونی ساس چه شکلیه؟»

دو شب پشت سر هم نتوانسته بودم بخوابم، و با اینکه این کار یک امتیاز منفی در کوله‌گردی است، نجات پیدا کردم. اگر قبلاً هیچ وقت در هاستل اقامت نکرده‌اید، نباید با این مقاله که فقط در مورد بدی‌ها و مشکلات این نوع مکان‌هاست است، در موردشان قضاوت کنید. این کار درست مثل این است که با خواندن صفحه‌ی حوادث یک شهر در روزنامه، در مورد آن شهر حس خاصی پیدا کنید.

هرچند چنین مشکلاتی گاهی – حتی به ندرت – پیش خواهند آمد. اگر اینطور شد، به راحتی می‌توان حلشان کرد، و همه می‌توانند به زندگی کوله‌گردی خود ادامه بدهند.

آیا شما هم تجربه‌ی کوله‌گردی و یا اقامت در هاستل را داشته‌اید؟ ایا شما هم با مشکلات مشابه رو‌به‌رو بوده‌اید؟ به نظرتان مشکلاتی که در این مطلب از آن‌ها نام برده شد، متداول هستند؟ آیا راه‌حل‌های داده شده را قبول دارید؟ منتظر دریافت نظراتتان هستیم تا مطالب مفیدتری را در اختیارتان قرار دهیم، پس ما را همراهی کنید.

 

منبع: thepointsguy.com