Close

به اویمیاکن، سردترین نقطه قابل سکونت زمین خوش آمدید

4.2
از 4 رای
اویمیاکن سردترین نقطه قابل سکونت زمین !
  • 28 آبان 1399 07:00
  • 1
  • 34.3K

اویمیاکُن یکی از سردترین نقاط کره زمین و سردترین منطقه‌ای است که در تمام طول سال در آن سکونت دیده می‌شود. این منطقه به «قطب سرما» مشهور است. ساکنان این منطقه در جایی زندگی می‌کنند که دمای آن می‌تواند به منفی 70 درجه سانتی‌گراد (منفی 90 درجه فارنهایت) برسد.

اویمیاکن

قطب سرما

دره اویمیاکن در یاکوتیا (شمال شرقی روسیه) به‌عنوان قطب سرما شناخته می‌شود. جای تعجب نیست که این روستا با میانگین دمای منفی 50 درجه سانتی‌گراد در ژانویه، سردترین مکان مورد اسکان در جهان نام گرفته است. سردترین دمای گزارش شده در این روستا منفی 71.2 درجه سانتی‌گراد می‌باشد. این عدد، کمترین دمای ثبت شده برای سکونتگاه‌های دائمی روی زمین و کمترین دمای ثبت شده در نیمکره شمالی است. در این منطقه ساکنین درست همان‌گونه «زمستان سیبری» را تجربه می‌کنند که مردمان سایر نقاط از سردی آن یاد می‌کنند.

در تصویر زیر، اسب‌های اویمیاکن را می‌بینیم

اسب‌های اویمیاکن

روستای تومتور در دره اویمیاکن، حدود 750 متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. طول روز در این منطقه بین 3 ساعت در زمستان تا 21 ساعت در تابستان متغیر است. باوجودی که این روستا سرمای شدیدی را در زمستان پشت سر می‌گذارد، اما دمای بیش از 30 درجه سانتی‌گراد در ماه‌های ژوئن، جولای و آگوست (ماه‌های تابستانه) اتفاق غیرمعمولی نیست. حتی در ماه آگوست که آب و هوا شروع به تغییر می‌کند، دمای هوا می‌توانند به راحتی تا منفی 15 درجه سانتی‌گراد هم برسد.

بخشی از فرهنگ مردم اویمیاکن را در تصویر زیر می‌بینیم.

مردم اویمیاکن

سفر از یاکوتسک

تنها راه قابل اعتماد برای رسیدن به اویمیاکن، 2 روز رانندگی از مبدأ یاکوتسک، پایتخت این منطقه است که سردترین دمای زمستان ثبت شده در بین شهرهای جهان را دارد. یاکوتسک با پرواز مستقیم روزانه از مسکو در دسترس خواهد بود که این پرواز 6 ساعت و نیم طول می‌کشد.

قطب سرما از بزرگراه کولیما (که با نام جاده استخوان‌ها هم شناخته می‌شود) چندان دور نیست. این بزرگراه توسط زندانیان استالین در سال 1930 ساخته شده است. این جاده از یاکوتسک شروع شده و تا ماگادان ادامه پیدا می‌کند. در این مسیر 3 رشته کوه دیده می‌شود که در ترکیب با دیگر عوامل جوی و اقلیمی، آب و هوای بی‌نظیر منطقه را شکل می‌دهد.

در تصویر زیر حیات وحش اویمیاکن را می‌بینیم.

اویمیاکن

تاریخچه اویمیاکن

در دهه‌های 1920 و 1930 این روستا محلی بود که گوزن داران توقف می‌کردند تا گله‌هایشان از چشمه‌های آبگرم سیراب شوند. جالب اینجاست که اویمیاکن به معنی «آب بدون انجماد» است اما حتی الکل هم در اینجا یخ می‌زند. بیشتر خانه‌ها هنوز هم برای تولید گرما از زغال‌سنگ و چوب استفاده می‌کنند و از امکانات مدرن کمی برخوردار هستند. حتی توالت‌های برخی از خانه‌ها در محوطه خارج از خانه بنا شده‌اند.

در تصویر زیر، یکی از ساکنان اویمیاکن را می‌بینیم.

5.jpg

حیرت‌انگیز است که حدود 500 نفر از مردم سیبری، خانه‌های خود را در این منطقه به‌ظاهر غیرقابل سکونت بنا کرده‌اند و عمدتاً به مشاغل سنتی مانند گله‌داری، شکار و ماهیگیری مشغول هستند. در چند سال گذشته، صنعت کوچک و ویژه دیگری نیز در این شهر شکل گرفت: صنعت گردشگری. این مکان ارزش حداقل یک‌بار بازدید در طول زندگی‌مان را دارد. کسانی که قدم در این نقطه از زمین گذاشته‌اند را می‌توان «رام کنندگان واقعی زمین» دانست.

 

منبع: 56thparallel

عکس‌ها از: Aleksander Cheban

 

مطالب مرتبط

نظرات کاربران (1 نظر)

× در حال پاسخ به:

محمدی 7 آذر 1399 ساعت 07:11

همینجوری هم خودش یه گردشگری بود