شوشتر یکی از شهرهای استان خوزستان است و در قسمت جنوب غربی ایران واقع شده است. این شهر، به شهری باستانی معروف است و تاریخچه‌ی سکونت در آن به بیش از پنج هزار سال قبل بازمی‌گردد، پس عجیب نیست که شوشتر مملو از آثار باستانی عجیب و مخصوص به خودش باشد. یکی از این آثار باستانی، خانه مرعشی شوشتر است. این خانه، از آن دست خانه‌های مجللی بوده که زمانی شکوه و جلال زیادی داشته است. در این مطلب قصد داریم تا سری به خانه مرعشی بزنیم و در معماری زیبای آن غوطه‌ور شویم، پس با ما همراه باشید.

خانه مرعشی شوشتر، شاهکار معماری قاجار

خانه مرعشی شوشتر

خانه مرعشی در بافت قدیمی شوشتر قرار گرفته است. این خانه علاوه بر بافت تاریخی و جذابش، قدمتی دارد که به دوران حکومت قاجار برمی‌گردد. این خانه در کنار مجموعه آبشارهای شوشتر و در فاصله‌ی 200 متری بقعه‌ عباس واقع شده است که بازدید از آن را آسان‌تر کرده است.

خانه مرعشی شوشتر

خانه مرعشی شوشتر

همانطور که گفته شد، قدمت ساخت این خانه به زمان قاجار برمی‌گردد. در آن زمان، مالک این خانه شخصی به نام سید محمد حسن مرعشی بود. او همراه با خانواده‌اش در این خانه زندگی می‌کرد. این خانه یکبار در زمان قاجار ساخته شده و یک بار در زمان پهلوی، بخش‌هایی به آن اضافه شده است. معماری که این بنا را در زمان قاجار ساخته بود، حاج محمد تقی معمار، از معماران برجسته‌ی دوران قاجار بود و معمار دوران پهلوی، استاد محمد علی هدایت بوده است.

خانه مرعشی شوشتر

خانه مرعشی شوشتر

از جذابیت‌های خانه مرعشی همین است که دارای دو سبک معماری متفاوت است و اینکه خاندان مرعشی تا همین چند سال پیش در این بنای زیبا و کهن، ساکن بوده‌اند تا اینکه شهرداری این خانه را به دلیل قدمت طولانی‌اش از ایشان خریداری کرد و سپس در سال 1348 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

خانه مرعشی شوشتر

خانه مرعشی شوشتر

یکی از ویژگی‌های منحصربفرد این خانه، محل استقرار آن است که بر بلندای صخره‌ای قرار گرفته است و به همین دلیل چشم‌انداز بی‌نظیری از سازه‌های آبی شوشتر را می‌توان از پنجره‌هایش نظاره کرد. نباید فراموش کرد که معماری این خانه، در نوع خودش از شاهکارهای معماری قاجاری – پهلوی به حساب می‌آید و به قدری در ساخت آن دقت شده که حتی در زیرزمین آن نیز می‌توان ظرافت‌ها را به راحتی مشاهده کرد.

خانه مرعشی شوشتر

خانه مرعشی شوشتر، شاهکار معماری قاجار

خانه مرعشی شوشتر

بد نیست بدانید این خانه هم‌اکنون به دفتر پایگاه میراث جهانی سازه‌های آبی تبدیل شده است. آیا به نظر شما اینکه این خانه حالا کاربری اداری به خودش گرفته است، صحیح است؟ آیا نباید از چنین آثار باستانی و خانه‌های کهنی، بیشتر مراقبت کرد و در حفظ و مرمت آن‌ها کوشاتر بود؟ نظر شما چیست؟