Close

دور از چشم طالبان

4.5
از 294 رای
روایت یک دختر ایرانی از افغانستان به دور از چشم طالبان! + ویدئو
  • 22 آذر 1398 10:00
  • 48
  • 63.3K

این فیلم روایت من است. روایت دختری ایرانی‌، از سفر به کشور افغانستان.

می‌گویند اهل ایرانم. اما از ته دل بر این باورم که اهل هیچ کجا هستم و اهل همه‌جا. روزی ایران، روزی مجارستان، روزی اهل مغولستان و روزی هم از اهالی افغانستان.

در این ویدیوی کوتاه، تنها 6 دقیقه از سفر 60 روزه‌ام را خواهید دید. خلاصه‌ای از آنچه که "دور از چشم طالبان" به تصویر کشیده‌ام.

 بعد از آن سفر، روزی نیست که به افغانستان، مردم بی‌نظیرش و هر چیزی که دیده‌ام فکر نکنم. هر بار هم تنها یک شعر در ذهنم مرور می‌شود. چه زیبا می‌گوید نجیب بارور:

هرکجا مرز کشیدند، شما پُل بزنید

حرف «تهران» و «سمرقند» و «سرپُل» بزنید

هرکه از جنگ سخن گفت، بخندید بر او

حرف از پنجره‌ی رو به تحمل بزنید

نه بگویید به بت‌های سیاسی نه، نه!

روی گور همه‌ی تفرقه‌ها گُل بزنید

مشتی از خاک «بخارا» و گِل از «نیشابور»

با هم آرید و به مخروبه‌ی «کابل» بزنید

دختران قفس‌‌افتاده‌ی «پامیر» عزیز

گُلی از باغ خراسان به دوکاکل بزنید

جام از «بلخ» بیارید و شراب از «شیراز»

مستی هر دو جهان را به تغزل بزنید

هرکجا مرز… -ببخشید که تکرار آمد

فرض بر این که- کشیدند، دوتا پُل بزنید

نجیب بارور

 

دانلود
نمایش ویدیو در سایت شما
انتخاب اندازه نمایش
نظرات کاربران (48 نظر)

× در حال پاسخ به:

nadiajalilade 14 فروردین 1399 ساعت 13:41

خانم نوا جمشیدی عزیز
از لحظه اول سفرتان هم شما و همسفرتان را در اینسا دنبال می کردم و به شجاعت تان افتخار می کردم و از لحظه هایی که به اشتراک می گذاشتید لذت می بردم. امیدوارم همیشه شاد و موفق و در راه ارزوهایتان باشید

شاهرخ باقرپور سنگری 27 آذر 1398 ساعت 14:21

بسیار عالی و تاثیرگذار . واقعا جالب و حرفه ای .

حمیدرضا فتح العلومی 25 آذر 1398 ساعت 16:24

سرکار خانم جمشیدی عزیز
فیلمی خوش ساخت و زیبا بود. از دیدنش بسیار لذت بردم
هر برش کوچک از فیلم داستانی مستقل داشت و جای درنگ و تفکر!
موسیقی و شعر روی فیلم هم بسیار زیبا بودند. دست مریزاد!

داریوش ناپلئونی 25 آذر 1398 ساعت 16:13

درود بر شما
دیدین این فیلم من رو دلتگ دوران کودکی کرد رفتم به دهه 60 خودمون بمباران و صف نفت و کپسول گاز و نانوایی و کوپن ارزاق با تمام سختی ها و کسری ها من اون سالها رو بیشتر از الان دوست دارم حالا اما از نظر مالی قابل مقایسه با اون دوران نیستم اما با تمام این داراییها خوشی اون موقع رو ندارم

سپيده محمدي 25 آذر 1398 ساعت 08:44

سلام نوای عزیزم
برای چندمین بار ویدئویی که تهیه کردی رو با جان و دل دیدم و هر بار بیشتر از قبل لذت بردم.
هنرت ستودنیه
همیشه شاد باشی و سربلند

فرزانه امیدی 25 آذر 1398 ساعت 08:28

نوای عزیز
خوشحالم که از ابتدا با هدفون گوش دادم و ریز به ریز صداها در کنار هنر چیدمان صحنه‌ها من رو برد به دل ماجرا و دلم ترکید! اشک ریختم و هنوز صورتم خیسه وقتی این رو مینویسم...
چرا بعضی دعاها فقط به در بسته می‌خورند!؟چرا هنوز طلب خیر مرد برای سال نو تمام نشده، صدای انفجار!؟ چقدر مظلومند بچه‌ها، زن‌ها و مردهایی که ناخواسته سرنوشتشون در سرزمین‌های سخت نوشته شده...
عکس‌ سفرنامه‌هات ذوق هنریت رو نشان میداد و الان هم دنیایی عشق و تلاش و سلیقه پشت ویدیوت بود... خوش به حالت که هم جسارت همچین تجربه‌هایی داری و هم هنر انتقال دادنشون رو??
با این که کیف کردم ولی دلم نمیخواد دوباره ببینم، خیلی تاثیرگزار بود و من انقدر قوی نیستم که دوباره اشک نریزم??

مهران 24 آذر 1398 ساعت 08:41

افغان ها برادران و خواهران عزیز ، زحمتکش و دردمند ما هستند . امیدوارم در روزهای خوش صلح و در پیشرفت روز افزون افغانستان در اینده نزدیک فیلم ها و مستنداتی از پیشرفت این مردم زیبا و دوستان جگر گوشه را ببینیم
انشالله

Majid.m.Lahiji 24 آذر 1398 ساعت 08:24

سلام نوا خانوم جمشیدی
عالی بود مخصوصا قاطی شدن با مردم افغان و همکلام شدن با اونها.
گرچه من همسفر مجازی شما در پیج اینستا بودم و کما بیش در حس و حال اتفاقاتی که توی این ویدیو دیده میشه، بودم ولی این کلیپ، تمام حس و حال کل سفر شما رو برام تداعی کرد.

S.khezri 24 آذر 1398 ساعت 02:59

زیبا بود??

زینب مهرآبادی 23 آذر 1398 ساعت 21:24

به زیبایی جریان زندگی مردم افغانستان را به تصویر کشیدین?

فریناز اطمینان 23 آذر 1398 ساعت 21:04

نوای عزیزم مثل همیشه پر از احساس بود، تمام چیزی که سعی داشتی در این ویدیو نشون بدی دیدم و میدونم که برای لحظه لحظه اش فکر کردی و بی هدف نبود. چند دقیقه در سفر متفاوت تو به افغانستان همسفرت شدم و لذت بردم. انتخاب موسیقی و تطابق صداها بی نظیر بود. به خاطر اشتراک این حس خوب ازت ممنونم و برات روزها و سالهای پر از سفر آرزو میکنم. میدانم که اهل ماندن نیستی، برایت راهی هموار آرزو دارم.
دوست تو با افتخار
فریناز

Nedajrg 23 آذر 1398 ساعت 19:09

کلیپی نفس گیر که تا آخر میخکوب میکنه. موفق باشی دختر

مینا نقی لو 23 آذر 1398 ساعت 17:03

سفر زیبایی بود امیدوارم روزی من هم به این سفر بروم. من هنوز کشور افغانستان را بخشی از ایران و مردمش را هموطن میدانم و متاسفم از اتفاقاتی که برای این کشور و مردمش میافتد. لعنت به انگلیس که این کشور را از ایران جدا و به این حال و روز انداخت. سپاس

سپند 23 آذر 1398 ساعت 16:44

بسیار تاثیر گذار بود آرزو میکنم مردمان دوکشور هم فرهنگ بیشتر به هم نزدیک شوند.

مقدم 23 آذر 1398 ساعت 14:58

چنان هیاهوی سوی وتبلیغات‌منفی ازعلیه مردم وکشورافغانستان شنیده بودم؟اول که تیترخبردخترایرانی درباره مردم وسرزمین افغانستان مشاهده نمودم بسیارتعجب وشگفت زده شدم؟دخترخانم ایرانی چگونه وباکدام جرحت به کشورافغانستان باان شرایط بحرانی وبغرنج سفرنموده؟لذابامشاهد کلیپ دخترخانم بودکه دیدگاه ونظرم عوض شد

مشاهده نظرات بیشتر