Close

آبشار اوبن، آبشاری در میان درختان سبز ساری

4.5
از 58 رای
آبشار اوبن، آبشاری در میان درختان سر به فلک کشیده + تصاویر
  • 2 مرداد 1397 08:00
  • 0
  • 36.1K

آبشار اوبن یکی از زیباترین و بکرترین آبشارهای ایران محسوب می شود. این آبشار در جنگل دودانگه ساری واقع شده است.  پناهگاه حیات وحش دودانگه و چهاردانگه در دو بخش دودانگه و چهاردانگه ساری است. این منطقه مساحتی حدودا ۱۵۶۷۳ هکتار دارد. این منطقه در سال 1354 جزو مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست ایران شد.

آبشار اوبن

آبشار اوبن

آبشار اوبن

طبیعت منطقه دودانگه

 در گذشته کل این پناهگاه در محدوده بخش دودانگه بوده ولی بعد از پیوستن دهستان نرماب به بخش چهاردانگه، قسمت‌هایی از این پناهگاه در این بخش قرار گرفت. اقلیم منطقه، اقلیم آمبرژه برای ارتفاع پایین مرطوب سرد و برای ارتفاع بالاتر نیمه‌خشک و سرد است.

آبشار اوبن

آبشار اوبن

آبشار اوبن

اوبن که به زبان محلی به معنی زیرآب است درست در مرز استان های سمنان و مازندران قرار دارد. ارتفاع آبشار اوبن از سطح آبهای آزاد در حدود 1800 متر است. آب آبشار از چشمه های طبیعی در بالادست آبشار تامین می شود و  بعد از جاری شدن بر روی زمین به شیرین رود و سپس به رودخانه تجن سرازیر میشود.

آبشار اوبن

آبشار اوبن

آبشار اوبن

اوبن جزو آبشارهایست که در میان درختان تنومند و سر به فلک کشیده جنگلهای شمال ایران قرار دارد. برای رفتن به این آبشار کافی ست به روستای سنگده بروید. برای دسترسی به روستای سنگده باید از جاده فیروزکوه در قسمت پل سفید به سمت شرق خارج شوید و مسیر را ادامه دهید تا سنگده را ببینید. راه که ادامه بدهید تابلوی ابشار را خواهید دید. از روستای سنگده تا آبشار مسیر خاکی و از میان جنگل گذر می کند که بسیار جاده ای زیبایی است.

آبشار اوبن

آبشار اوبن

آبشار اوبن

مسیر دسترسی به آبشار

بهترین فصل برای رفتن و بازدید از این منطقه بهار و اوایل تابستان است. البته فصل پاییز این منطقه یکی از زیباترین مناطق خطه شمال میشود اما به علت اقلیم سرد این منطقه، دسترسی به آبشار بسیار سخت تر است.

منبع: ویکی پدیا، سیری در ایران

نظرات کاربران (0 نظر)

× در حال پاسخ به:

مازیار 20 مرداد 1398 ساعت 13:41

من هفته پیش اونجا بودم، هنوز رانش درست نشده، متاسفانه با وجود اینکه برای ورود عوارض میگیرن و کیسه زباله میدن ولی اطراف ابشار پر از اشغال و ضایعات پلاستیک بود که مسافرا میریزن، ولی از نظر زیبای قشنگتر از جنگلهای استوایی بود که دیده بودم

فرشاد ت 9 تیر 1398 ساعت 01:58

سلام به همگی، من در تاریخ ۶-۴-۹۸ به اتفاق ۱۵ نفر از دوستان و به همراه خانواده به آبشار اوبن رفتیم و پس از یک شب کمپ زدن و شب مانی روز هفتم تیر برگشتیم. دفعه دوم بود که من به این منطقه میرفتم. بسیار بسیار زیباست و واقعاً ارزش راه نسبتاً طولانی و حدود ۳۳ کیلومتر خاکی رو داره (از اول جاده سنگده که از پل سفید شروع میشه تا ورودی جنگلبانی ۲۵ کیلومتر جاده آسفالت و از اونجا تا آبشار اوبن دقیقاً ۳۳ کیلومتر جاده خاکی جنگلی هست) حرکت ما از تهران عوارضی پردیس ساعت ۶ صبح بود و پس از صرف صبحانه در رستوران بین راه، ساعت ۱۳:۳۰ به آبشار اوبن رسیدیم. ماشین سواری هم به راحتی میتونه اون جاده رو بره اما اگه رو ماشینتون حساس هستین ممکنه یه کم نگران ماشینتون بشین. یه قسمتی از جاده جنگلی رانش کرده بود که ما و همراهان با ماشین سواری ۲۰۶، ال ۹۰، ساندرو، سمند و پرشیا تقریبا با کمی سختی ازش رد شدیم. نکته ای که در این سفر خیلی تاسف بار بود و واقعاً من رو غافلگیر کرد این بود که روز اول که ما رسیدیم حدود ساعت ۴ بعداز ظهر پس از اینکه ما دیگه کمپ زده بودیم و جا افتاده بودیم، تعداد ۱۰-۱۵ نفر از کسانی که نمیدونم مال کجا و کدوم شهر یا روستا بودند (فقط این رو میدونم با زبان مازندرانی صحبت می‌کردند) با یه نیسان آبی و یه وانت دوکابین با تجهیزات کامل شامل چادر، موتور برق، اکو آمپلی فایر حرفه ای و مجلسیِ بسیار قوی، میکروفن، لامپ و سیم کشی و بوق! (بله بوق! تعجب نکنید همون بوق‌هایی که در استادیوم‌ها برای تشویق تیم‌های فوتبال استفاده میشه)از راه رسیدن و پس از برپا کردن خیمه و چادر و قلیون و آتیش، شروع کردند به بوق زدن و پخش موزیک مازندرانی با صدای خیلی بلند و جیغ زدن و عربده کشیدن و صدای انواع حیوانات درآوردن و رقص و پایکوبی! هیچکدام از ما و خانواده های دیگه ای هم که اونجا کمپ زده بودن و اقامت داشتن به جهت جلوگیری از درگیری احتمالی تمایل به اعتراض به این آدم‌های عجیب غریبی که اینکارها رو میکردن نداشتیم. موبایل هم اونجا آنتن نمیده که شما احیاناً بتونی با نیروی انتظامی و ۱۱۰ تماس بگیری و درخواست کمک بکنی. متاسفانه این مردم آزاری و پخش موسیقی مازندرانی و خارجی و ایرانی و بوق زدن های ممتد، بطور مرتب و مداوم با اینکه اغلب خانواده ها برای خواب و استراحت داخل چادرهاشون رفته بودن، تا ساعت ۱۲ شب ادامه داشت و متاسفانه فردا ساعت ۱۰ صبح مجدداً شروع شد! هرچقدر فکر کردم هیچ دلیل و توجیهی برای اینکار آنها نیافتم. چرا که با اینهمه دسترسی اغلب مردم و حتی شهرها و روستاهای دورتر به اینترنت و شبکه های اجتماعی و وجود کمپینهای متعدد و تاکیدهای زیادی که به احترام به حقوق دیگران میشه واقعا اینجور کارها اونم در این منطقه نسبتاً دور و دنج باورش سخته. خلاصه با توجه به اینکه ما فکر نمیکردیم که این مزاحمت تا نیمه شب ادامه داشته باشه و اینکه ما دیگه کمپ زده بودیم و جمع و جور کردن چادرها و بچه ها کار سختی بود هرجوری بود علیرغم اینکه نتونسته بودیم از سکوت جنگل استفاده کنیم شب رو به صبح رسوندیم و با اینکه میخواستیم دو شب بمونیم، بعد از ظهر جمعه ۷ تیر راه بازگشت به تهران رو در پیش گرفتیم. خیلی متاسفم شدم که اینجوری غافلگیر شدیم و اونطوری که میخواستیم نتونستیم از طبیعت بکر منطقه استفاده کنیم. توصیه من به دوستانی که تصمیم دارن اونجا برن اینه که سعی کنین وسط هفته برین و اینکه نزدیک آبشار کمپ نزنین چون روزهای تعطیل خیلی شلوغ میشه و احتمال اینکه آدم‌های به این شکل بیان و آرامش اونجا رو بهم بزنن زیاده و حتما برین و جاهای دنجی که هست و از آبشار فاصله داره رو پیدا کنین. وسایل کامل و خوراکی ببرین و حداقل دو شب اونجا بمونین. واقعا جای عالی و قشنگی هست. ببخشید که طولانی شد. خوش باشین

مهدی 19 فروردین 1398 ساعت 17:08

13 بدر 98 به این منطقه رفتم.متاسفانه جاده جنگلی راش در حدود 20 کیلومتری آبشار رانش بسیار شدیدی کرده که امکان عبور توسط خودرو نیست.امیدوارم که جاده زودتر درست بشه????

Reza 1 دی 1397 ساعت 13:55

دوستان لطفا آدرس و نحوه دسترسی دقیق به این آبشار رو لطف می کنید؟

آرش 3 مرداد 1397 ساعت 08:05

جای بسیار زیبائی است.حرف نداره.

زهره 3 مرداد 1397 ساعت 06:30

تشکر از معرفی خوب تان - عالی بود - دیدن اون تصاویر امروز منو ساخت - امیدوارم قسمت بشه حتما برم

آریا 2 مرداد 1397 ساعت 10:49

ما رفتیم اینجا.بهشته