Close

در امتداد رود بازفت و آبشار طوف کَما

4.7
از 18 رای
در امتداد رود بازفت و آبشار طوف کَما + تصاویر

سفرنامه را به صورت گویا بشنوید ( پادکست سفرنامه )

 

صبح پنجشنبه 4 اردیبهشت 99 است و من بعد از چند ماه ، مجددا عازم سفری به یکی از جاذبه های طبیعی ایران عزیزمان هستم .

تب ویروس کرونا تا حدودی فروکش کرده و به همین علت به خودمان اجازه شروع سفر، البته همراه با رعایت مسایل بهداشتی و احتیاط های لازم را داده ایم.

با دوستان خود در گروه "راهیان طبیعت"، عازم این سفر هستم . ده نفر هستیم و با سه دستگاه خودرو معمولی به این سفر دو روزه می رویم. سفری که در رفت و برگشت آن مجموعا هفتصد کیلومتر رانندگی کردیم که عمدتا در مسیرهای کوهستانی و پرپیچ و خم رشته کوه های زاگرس طی شد. مسیر ما از اصفهان به سمت شهرکرد و سپس به سمت شهر اردل در استان چهار محال و بختیاری بود . البته قبل از رسیدن به شهر اردل به  جاده ای که به سمت شهر کاج و دشتک و چمن گلی می رفت وارد شدیم. از روستای چمن گلی به بعد، عمده مسیر را به موازات رود بازفت و به سمت سرچشمه های این رود طی کردیم تا به ارتفاعات رشته کوه تاراز رسیدیم . از اینجا به بعد مسیر ما به سمت شمال استان خوزستان بود. این جاده ای است که به شهرستان اندیکا و مسجد سلیمان می رسد. ولی مقصد ما در این سفر، دیدار از آبشار طوف کَما است که در دل رشته کوه های تاراز قرار گرفته است. برای رسیدن به این آبشار باید از جایی در بالای گردنه تاراز، به یک جاده خاکی وارد شده و حدود ده کیلومتر رانندگی می کردیم .

1.JPG

تصویر 1 : نقشه مسیر اصفهان تا آبشار طوف کما ( به طول حدود 350 کیلومتر )

.

2.JPG

تصویر 2 : دوستانم در گروه راهیان طبیعت

.

3.JPG

تصویر 3 : سفری با خودرو در دل طبیعت بختیاری

روز اول

صبحانه در کنار دریاچه قایقرانی ذوب آهن

صبح زود از اصفهان حرکت میکنیم . مسیرمان از جاده ذوب آهن به سمت شهرکرد است. بعد از ساعتی به نزدیکی شهر زاینده رود ( لنجان ) می رسیم . به یک جاده فرعی می پیچیم که ما را به کنار آبگیری می رساند که به نام دریاچه قایقرانی ذوب آهن معروف است. صبحانه را در این فضای زیبا و دلنشین می خوریم. این دریاچه در کنار رود زاینده رود قرار دارد و فضای مناسبی برای ماهیگیری با لانسر ( قلاب ) است .

4.JPG

تصویر 4

.

5.JPG

تصویر 5 : دریاچه قایقرانی ذوب آهن در شهر زاینده رود ( لنجان ) اصفهان

6.JPG

تصویر 6

به سمت تنگه " درکش، ورکش "

بعد از صبحانه به سمت شهرکرد حرکت می کنیم. درست قبل از ورود به شهرکرد ، به جاده ای در سمت چپ می پیچیم که به شلمزار می رود. قبل از رسیدن به شلمزار، وارد جاده ای در سمت راست می شویم که به جونقان می رسد و این بار نیز در سه راهی که قبل از رسیدن به جونقان است به جاده ای در سمت چپ می پیچیم که به تنگه ای کوهستانی به نام " درکش ورکش " می رسد . با عبور از این تنگه زیبای کوهستانی و تونل هایی کوتاه ، به سه راهی دیگری می رسیم که مسیر سمت چپ به شهر اردل می رسد ولی ما در مسیر سمت راست می رویم که به شهر "کاج" می رسد . اینجا به نام جاده " دشتک، بازفت" مشهور است . ادامه این جاده بطور مستقیم ، استان چهارمحال و بختیاری را به استان خوزستان متصل می کند .

7.JPG

تصویر 7 : نقشه مسیر شهرکرد به سمت جاده دشتک و بازفت

از همان زمانی که از نزدیکی شهرکرد به جاده شلمزار وارد شده بودیم، زیبایی های طبیعت در پیش چشمانمان قرار گرفته بود . اینجا، گستره وسیعی از طبیعت، زیر کشت گندم زارهای دیم است که در فصل بهار و تابستان، چشم اندازی سبز و وسیع در پیش دیدگانتان می گذارد و در مواقع برداشت گندم، جلوه طلایی گندم زارها، مدهوشتان می کند.

8.JPG

تصویر 8 : گندم زارهای منطقه جونقان - چهارمحال و بختیاری – تیر 93

9.JPG

تصویر 9 : دشت طلایی گندم زار – منطقه جونقان - چهارمحال و بختیاری – تیر 93

.

10.jpg

تصویر 10 : مزارع اطراف رستم آباد چهارمحال و بختیاری – تیر 93  

در جاده شلمزار به جونقان، به دشت وسیعی از کُلزا برمی خوریم. دشت های گل زرد کلزا، یکی از بهترین مکان ها برای گرفتن عکس های یادگاری است . ما هم این فرصت را از دست نمی دهیم و توقف می کنیم .

11.JPG

تصویر 11 : دشت کلزا در مسیر شلمزار به جونقان

در ادامه مسیر، به تنگه زیبای کوهستانی می رسیم که در گویش محلی به نام تنگه " درکش، ورکش" معروف است . نام بامزه ای است که به علت همین بامزگی، همیشه درخاطر من مانده است . در دره سمت چپ این تنگه ، رودی در جریان است .

12.JPG

تصویر 12 : ناحیه ای از تنگه درکش ورکش در بالادست آبشار کردیت

آبشار کِرِدیت  

در نزدیکی انتهای تنگه درکش، ورکش و قبل از ورود به تونل ها، درست بعد از تابلویی که " 15 کیلومتر به اردل " را نشان می دهد، در سمت چپ جاده، مسیر پاکوبی قرار دارد که با یک شیب تند به پایین دره می رود .

با دقایقی پیمایش در این مسیر پاکوب ، آبشار خشن و مهیبی در انتهای دره نمایان می شود . این آبشار به نام " آبشار کِرِدیت " معروف است . از همان بالا، عکس های یادگاری از این آبشار می گیریم . به علت شیب زیاد، ادامه مسیر به سمت پایین دره، خطرناک است و معمولا افراد و گروه های طبیعت گرد به همین میزان از دیدار از این آبشار وحشی اکتفا می کنند .

رودخانه در این تنگه، خروشان و پرتلاطم است . این رودخانه ، مقداری جلوتر به رودخانه بهشت آباد می پیوندد تا در نهایت و بعد از مسیری طولانی به رود کارون بریزد . این منطقه یکی از صدها سرچشمه  حوزه وسیع آبریزگاه رود کارون است .

13.JPG

تصویر 13 : آبشار کردیت

14.JPG

تصویر 14 

گردنه " چِری " " دو تومن وَشه "  

بعد از دیداری کوتاه از آبشار کردیت، به سمت جاده دشتک، بازفت ادامه مسیر می دهیم . ابتدا به شهر کاج می رسیم . این شهر، مرکز فروش گوشت گوسفند در این منطقه است و قصابی های زیادی دارد. جلوی هر قصابی ، چند تا گوسفند بسته شده اند . بیچاره ها، منتظر ذبح و سلاخی هستند .

در ادامه مسیر، از روستاهای رستم آباد و دشتک و صمصامی که می گذریم به پای ارتفاعاتی می رسیم که همان ادامه رشته کوه های زردکوه است . باید  از مسیر پیچ در پبچ کوهستانی به بالا برویم . اینجا به نام " گردنه چِری " معروف است . تخته های برف در حاشیه جاده هنوز پابرجا مانده اند. اینجا چشمه ای هم دارد که توقفی می کنیم تا آب برداریم و چشم انداز زیبای کوهستانی را در اطراف به نظاره بنشینیم . در زیر درخت بزرگ کنار چشمه ، اتاقکی ساخته اند . دو تا از افراد محلی داخل اتاقک هستند . از یکی از آنها اجازه می گیرم که از داخل اتاقک عکس بگیرم . اجازه می دهد ولی بلافاصله بعد با لحن به ظاهر جدی می گوید " دو تومن وَشه " . با خنده بهش می گم مگه خبر نداری من از کجا اومده ام ! عکس را میگیرم . این برخورد و نزدیکی فرهنگ ها با یکدیگر، یکی از لذت های هر سفر است . همینکه در سفر متوجه شوی که با آدم های مناطق مختلف می توانی سر به سر بگذاری و شوخی کنی و راحت باشی، یک نوع حس صمیمیت و قرابت با مردم و فرهنگ آن منطقه را نصیبت می کند .

15.JPG

تصویر 15 : ارتفاعات پربرف در مسیر گردنه چری در جاده دشتک به بازفت ( چهارمحال و بختیاری )

.

16.JPG

تصویر 16 : چشمه گردنه چری

.

17.JPG

تصویر 17 : داخل اتاقک مجاور چشمه گردنه چری  

رود و جنگل و جاده

از بالای گردنه چری که به پایین سرازیر می شویم ، چهره طبیعت، زیباتر از قبل می شود . اینجا در میان صخره سنگ های رسوبی، سبزه و گیاه روییده و همراه با درختان پراکنده  بلوط، مناظر زیبایی ایجاد کرده است. از داخل خودروی در حال حرکت، انگار که به تماشای یک فیلم مستند زیبا از طبیعت سبز کوهستانی نشسته ای .  در پایین گردنه ، چشم انداز رود بازفت در معرض دید قرار می گیرد و مکمل زیبایی های جنگلی این منطقه می گردد . 

18.JPG

تصویر 18

.

19.JPG

تصویر 19

.

20.JPG

تصویر 20

.

21.JPG

تصویر 21

.

22.JPG

تصویر 22

در ادامه مسیر، و بعد از عبور از سه راهی گزستان،  به روستای مَوَرز می رسیم و چند کیلومتری بعد از آن به بزرگترین روستای منطقه که می توان آن را " شهر بازفت " نامید، می رسیم . اینجا به نام "چمن گلی " و " چم قلعه " هم معروف است . در میدان شهر که مجاور رود بازفت است ، یکی دو رستوران برای پخت و  فروش کباب چنچه محلی قرار دارند . در آنسوی خیابان هم یک سرویس بهداشتی برای رفاه حال مسافران ساخته اند . 

23.JPG

تصویر 23 : روستای مَوَرز

.

24.JPG

تصویر 24 : در نزدیکی چمن گلی

در شهر چمن گلی توقف و استراحتی کوتاه می کنیم و باز به مسیر ادامه می دهیم . مسیری که مناظر پیرامون آن سبز و زیبا است و شیب کوه ها دارای عوارض زمین شناختی جذابی هستند. با وجود همه این زیبایی ها، ولی کیفیت جاده چندان مطلوب نیست و قسمت هایی از جاده نیز بر اثر سیل و یا رانش زمین از بین رفته اند . سرعت در چنین جاده هایی می تواند کاملا خطرساز باشد .

25.JPG

تصویر 25

.

26.JPG

تصویر 26

.

27.JPG

تصویر 27

آبی، سفید، سبز و قهوه ای، بوم نقاشی بهاره

از شهر بازفت به بعد ، جاده  از کنار رود خانه فاصله می گیرد تا در نهایت بعد از حدود بیست کیلومتر، در نزدیکی روستای شیخ عالی مجددا جاده در حاشیه رود بازفت قرار گیرد . رود بازفت در این منطقه از میان دره پهن و زیبایی می گذرد. مسیر پیچ و خم این رود در میان سنگ های سفید در بستر مسطح دره ، چشم انداز خارق العاده ای  به این رود و دره و کوه و جنگل های پیرامون آن می دهد . رود بازفت در این منطقه، از زیباترین چشم اندازها در بین رودخانه های کشور برخوردار است . ترکیبی از رنگ های آبی و سفید و سبز و قهوه ای ، یک بوم نقاشی مسحور کننده در این منطقه رقم زده اند . ابرهای پشته ای در پهنه لاجوردی آسمان، زیبایی چشم انداز طبیعت را دوچندان کرده است . وجود این ابرهای زیبا ، از جمله محسنات و ویژگی منحصربه فرد سفر در ایام بهار است .

28.JPG

تصویر 28

.

29.JPG

تصویر 29

.

30.JPG

تصویر 30

.

31.JPG

تصویر 31

.

32.JPG

تصویر 32

.

33.JPG

تصویر 33

.

33.1.JPG

تصویر 33.1

.

33.2.JPG

تصویر 33.2

کوچ عشایر، و گله های گوسفندی که در جاده روانند   

در تمام طول سفر، مرتبا به گله هایی از گوسفندان بر می خوریم که همراه با چوپان ها و سگ هایشان، مسیر جاده را به اشعال در آورده اند . زنان و دخترانی از عشایر نیز سوار بر الاغ در جلو گله در حرکتند . بار و بنه سفر نیز بر پشت تعدادی از الاغ هاست . در خورجینی که بر پشت الاغ ها انداخته اند، بره های کوچکی را قرار داده اند که پای رفتن همراه با گله را ندارند . الان فصل اردیبهشت است و ایام کوچ عشایر و گله های آن هاست . هرچند در سال های اخیر، تعداد زیادی از گوسفندان را بوسیله کامیون از قشلاق به ییلاق جابجا می کنند ولی هنوز گله های گوسفندی که تمام مسیر ده ها کیلومتری کوچ را با پای خود و بطور سنتی طی می کنند فراوانند .

دیدن کوچ عشایر از میان جاده ها ، صحنه های زیبا و لذت بخشی را در پیش چشمانمان می گذارد . با سرعتی آهسته از مجاورت گله های گوسفند می گذریم و در حین عبور با تکان دادن دست با چوپان ها و عشایر خوش و بش می کنیم . شور زندگی را در اینجا با تمام وجود در صدای زنگوله گوسفندان حس می کنیم.

34.JPG

تصویر 34

.

35.JPG

تصویر 35

.

36.JPG

تصویر 36

.

37.JPG

تصویر 37

.

38.JPG

تصویر 38

قسمت اول از ویدئو مستند سفر ما : کوچ عشایر

 

ناهار در سوسن سرخاب

کوه تاراز به ارتفاعاتی از رشته کوه های زاگرس اطلاق می شود که از طرفی در منتها الیه غربی استان چهار محال و بختیاری و از طرف دیگر در ناحیه شمال شرقی استان خوزستان قرار گرفته است . جاده بازفت از طریق ارتفاعات  تاراز به شهر اندیکا و مسجد سلیمان منتهی می شود .

در بالای ارتفاعات تاراز، آلاچیق هایی در کنار جاده برپا کرده اند تا پذیرای گردشگران برای استراحت و توقف بین راهی باشد . حدود یک کیلومتر بعد از این آلاچیق ها، یک جاده فرعی خاکی در سمت چپ جاده قرار دارد که بعد از حدود ده کیلومتر به روستای موری ( Mori ) می رسد . آبشار طوف کما در ارتفاعات مجاور روستای موری ، واقع شده است.

ولی ما از همان ابتدا وارد جاده روستای موری نشدیم، بلکه به تشخیص دوستمان محسن، که طراح و برنامه ریز این سفر بود، باز هم در جاده اصلی به پیش رفتیم تا چند کیلومتر بعد وارد یک جاده آسفالت در سمت چپ جاده شدیم و نهایتا بعد از چند کیلومتر به منطقه گردشگری " سوسن سرخاب " و روستایی به نام "سربازار" رسیدیم . اینجا منطقه زیبا و سرسبزی است که رود و نهر پرآبی  دارد و چند مجتمع بزرگ پرورش ماهی قزل آلا هم در دل سرسبز طبیعت منطقه احداث کرده اند.

منطقه ای سرسبز و فرحبخش بود . ناهار را همین جا در کنار آب و سبزه خوردیم . ابتدا تصمیم به خرید ماهی و خوردن ماهی کباب داشتیم ولی چون همراه خود غذا آورده بودیم ترجیح دادیم که ابتدا همان ها را مصرف کنیم .

هوا ابری بود و قطرات باران شروع به باریدن گرفت . ولی هوای بهاری این منطقه چنان فرجبخش بود که حتی ماندن در زیر باران بر لذت آن می افزود . خوشبختانه بارش باران شدید نشد .

39.JPG

تصویر 39 : تابلویی در ابتدای جاده سوسن سرخاب

.

39.1.JPG

تصویر 39.1 : در مسیر سوسن سرخاب

.

39.2.JPG

تصویر 39.2 : چشم انداز منطقه سوسن سرخاب

تصاویری از منطقه گردشگری سوسن سرخاب

40.JPG

تصویر 40

.

41.JPG

تصویر 41

.

42.JPG

تصویر 42

.

43.JPG

تصویر 43

.

44.JPG

تصویر 44

.

45.JPG

تصویر 45

.

46.JPG

تصویر 46 : تابلویی برای یادمان از دست رفتگان ناشی از بمباران منطقه در ایام جنگ در سال 67

قسمت دوم از ویدئو مستند سفر ما : سوسن سرخاب

 

پیش به سوی موری

با سراغ گرفتن از اهالی منطقه سوسن سرخاب، متوجه شدیم که از اینجا برای رسیدن به آبشار طوف کما، مسیر راحتی وجود ندارد . به گفته اهالی، بجز طولانی بودن مسیر، امکان برخورد با خرس هم وجود داشت . برای دسترسی به آبشار طوف کما باید به روستای موری می رفتیم . این بود که بعد از ناهار، مسیر آمده را بازگشتیم و از طریق جاده خاکی به نزدیکی روستای موری رسیدیم . حالا دیگر، عصر هنگام شده بود .

هنگامی که به نزدیکی روستای موری رسیدیم ، چشم انداز یک آبشار سه قلو در ارتفاعات منطقه در پیش چشمانمان قرار گرفت . فاصله ای که با محل آبشار تخمین می زدیم ، حدود یک ساعت پیمایش در کوه بود.

47.jpg

تصویر 47 : چشم انداز آبشار در دوردست

 

48.JPG

تصویر 48 : چشم انداز آبشار در دوردست

عبور از آب

برای اطراق و محل برپایی کمپ و چادرها به دنبال محل مناسبی بودیم و سرانجام محل مناسبی را در پناه درخت بزرگی در نزدیکی  آب  روان پیدا کردیم . برای آنکه خودروها در کنار چادرها باشند باید از رودی عبور می کردند که از عرض جاده خاکی می گذشت . خوشبختانه این عبور از آب، بدون حادثه انجام شد . بعد از مدتی، گله بزرگی از گوسفندها هم از همین آب رد شدند. سوژه جذابی برای تصویربرداری پیدا کرده بودم. بویژه پرش بره های کوچک برای عبور از آب ، تماشایی بود . با چوپان ها خوش و بش کردم و از آنها عکس گرفتم. چوپان جوانی، شماره تلفن همراهش را داد تا عکس ها را از طریق واتساپ برایش بفرستم . تکنولوژی ارتباطات در دورترین و بکرترین مناطق نیز نفوذ کرده است .

49.jpg

تصویر 49

.

50.jpg

تصویر 50

.

51.jpg

تصویر 51

.

53.JPG

تصویر 53

.

54.JPG

تصویر 54           

چون فرصت زیادی تا پایان روز نبود ، دیدار از آبشار را به صبح فردا موکول کردیم . بویژه  آنکه به نظر می رسید مسیر دسترسی به آبشار مسیر راحتی نباشد . دوستم، محسن بر اساس معدود گزارشاتی که در مورد این آبشار پیدا کرده بود می گفت که پیمایش قسمت هایی از مسیر احتیاج به درگیری با سنگ و استفاده از طناب حمایت و کارگاه برای صعود و فرود دارد.

 

روستای موری، یک روستای ناب بختیاری نشین، در یک طبیعت دل انگیز

در فرصت باقیمانده از روز، دو نفر از دوستان برای شناسایی مقدماتی مسیر صعود به آبشار، عازم شدند و من همراه با دو نفر دیگر از دوستان برای آوردن آب و گشتی در روستای موری، عازم این روستا شدیم .

روستای موری به صورت ترکیبی از خانه های سنگی و چادرهای متفرق در شیب دامنه های سبز و زیبای کوه شکل گرفته است . همه جا، سبزه و گیاه از لابلای سنگ های رسوبی و زیبای دامنه کوه بیرون زده و چشم انداز بسیار زیبایی را از بهار این منطقه مهیا کرده است .

55.JPG

تصویر 55

.

56.JPG

تصویر 56

.

57.JPG

تصویر 57

.

58.JPG

تصویر 58

.

59.JPG

تصویر 59

.

60.JPG

تصویر 60

.

61.JPG

تصویر 61

.

62.JPG

تصویر 62

جوی آبی از پایین دست آبشار به سوی روستا روان است و در سر راه خود باغات پیرامون روستا را آبیاری می کند . قسمت هایی از ابتدای این جوی آب  را بر لب پرتگاه های  پایین دست آبشار ساخته اند . این قسمت از جویبار، زیبایی مضاعفی دارد. ابتدای مسیر پیمایش به سمت آبشار نیز از طریق لبه های سیمانی جویبار در این مسیرهای پرتگاهی، شروع می شود .

63.JPG

تصویر 63

.

64.JPG

تصویر 64

به چادری می رسیم که مادر و دختری سرگرم پخت نان و تکان دادن مشک  حاوی دوغ هستند . از دور سلام می کنم . بانوی روستایی به گرمی جواب سلامم را می دهد . دلم استوار می شود و نزدیکتر می روم  و بعد از خوش و بش، از این خانم برای فیلمبرداری از پخت نانشان اجازه می گیرم . تعجب می کنم که با خوشرویی استقبال می کند. انتظار این فرهنگ بالا را در این منطقه نداشتم . روز قبل، یکی از گردشگران، ما را از عدم امنیت در اینجا ترسانده بود ولی مشاهدات این دو روزه ما، چیزی خلاف آن را نشان داد . ما در اینجا مردمی مهربان و خونگرم و فهمیده را دیدیم . مردمی که از مصاحبت با آنها لذت می بردیم .

65.JPG

تصویر 65

.

66.jpg

تصویر 66

.

67.jpg

تصویر 67

.

68.jpg

تصویر 68

.

69.jpg

تصویر 69

.

70.JPG

تصویر 70

لوله بزرگی،  آب را از سرچشمه های آبشار به روستا می رساند . آب بر می داریم . به دیدار قبرستان زیبای روستا می رویم . در میان سنگ های باریک قبرها، سبزه و گل درآمده . دو تا شیر سنگی زیبا هم در قبرستان قرار دارد که احتمالا مربوط به قبر خان و بزرگان روستاست .

71.JPG

تصویر 71

.

72.JPG

تصویر 72

.

73.JPG

تصویر 73

گشت و گذارمان را در روستا ادامه می دهیم . بهتر است بگویم در طبیعت قدم می زنیم و هر بار به یکی دو خانه یا چادر روستایی می رسیم . در صحبت با یکی از خانواده ها از ما در باره همه گیری ویروس کرونا می پرسند و اینکه چقدر تلفات داده است . از من می پرسند که آیا در خانواده وآشنایانم کسی از بیماری کرونا  فوت کرده و من پاسخ می دهم که یکی از اقوام دورمان بر اثر سکته قلبی درگذشته ولی بعدا متوجه شده اند که بیماری کرونا هم داشته است. سوال می کنند چه سنی داشته ، می گویم هفتاد .

74.JPG

تصویر 74

.

75.JPG

تصویر 75

.

76.JPG

تصویر 76

در قسمتی دیگر از روستا، دو نفر با یکدیگر چوب بازی می کنند . ظاهرا برادر بزرگتر سرگرم تمرین و آموزش چوب بازی به برادر کوچکتر است . بعد از آنکه از بازی شان فیلم می گیرم، شیطنتم گل می کند . دوربین را به دوستم می دهم و جلو می روم تا در بازیشان شرکت کنم . بازی خنده داری می شود، چون من چند بارسکندری می خورم . بازیمان بیشتر از یک دقیقه طول نمی کشد ولی برای یک عمر، خاطره می شود . تازه دخترهای روستا از سر و صدا و خنده ما متوجه شده اند و به تماشا آمده اند که من از بازی استعفا می دهم تا به خیال خودم در اوج کناره گیری کرده باشم ! :)

77.JPG

تصویر 77

زیبایی های روستا تمامی ندارد. شات دوربین ما نیز تمامی ندارد. انگار قرار نیست به این زودی ها از دیدار روستا سیر شویم.

78.JPG

تصویر 78

.

79.JPG

تصویر 79

.

80.JPG

تصویر 80

.

81.JPG

تصویر 81

.

82.JPG

تصویر 82

.

83.JPG

تصویر 83

.

84.JPG

تصویر 84

.

85.JPG

تصویر 85

.

86.JPG

تصویر 86

.

87.JPG

تصویر 87

قسمت سوم از ویدئو مستند سفر ما : روستای موری

علی خان

به پیش دوستانمان برمیگردیم . دو نفری که برای شناسایی مسیر آبشار رفته بودند، بدون نتیجه برگشته اند . تا قسمت هایی از مسیر را پیمایش کرده اند ولی به دیواره و صخره های عمودی پایین دست آبشار برخورد کرده اند که ادامه مسیر را غیر ممکن کرده است .

دور هم نشسته ایم که یکی از چوپان ها نزدیک می آید و سلام می کند و در جمعمان می نشیند . نامش " علی خان " است.  صحبتمان با او گل می کند . خاطراتش شنیدنی است . از گروهی از گردشگران و کوهنوردان می گوید که قبلا به این منطقه آمده بودند و یکی از خانم های گروهشان، در نزیکی آبشار، پایش میلغزد و سقوط می کند و این سقوط منجربه شکستگی هر دو پایش می شود. انتقال وی از مسیر صعب العبور و پرتگاهی آبشار تا روستا، کاری بوده کارستان که به همت علی خان و اهالی روستا انجام شده است. با چوب درختان و پتو، برانکاردی برای مصدوم آماده کرده اند و با یک همکاری گروهی جانانه، او را از شیب های های تند و پرتگاهی به سلامت به پایین رسانده اند.

علی خان، عکس و تصاویر آن روز کذایی را در گوشی کوچک و قدیمی خود نشانمان می دهد. با علی خان هماهنگ می کنیم که فردا برای صعود به آبشار، راهنمایمان باشد .

نام فامیل علی خان مانند بقیه اهالی این روستا، " خِدری " است . آن ها جزو قوم هفت لنگ بختیاری هستند .

88.JPG

تصویر 88 : علی خان، راهنمای محلی ما در صعود به آبشار طوف کما

شب های کمپ

علی خان با ما خداحافظی می کند . چادرها را برپا می کنیم. با استفاده از باطری یکی از خودروها ، چراغی روشن می کنیم و در زیر نور آن، شاممان را دست جمعی می خوریم . بعضی، غذای گرم کردنی  وبعضی هم غذای سرد دارند .

غذاهایی که من برای این دو روز با خودم آورده ام ، پلو، سالاد، ارده شیره ، تخم مرغ ، سیب زمینی ، پنیر و خیار و گوجه و خرما است . مقداری میوه و تخمه هم آورده ام . در این قبیل برنامه ها می توان بعضی غذاهای پختنی ماننند کوکو سیب زمینی و کتلت را هم با خود آورد . البته باید در همان یکی دو وعده اول، آن ها را مصرف کرد تا فاسد نشوند. عذاهای کنسروی و یا نیمه آماده هم جزو گزینه های دیگر عذا برای این نوع سفرهاست . البته نه من و نه بیشتر دوستان، چندان تمایلی به این نوع غذاها نداریم ، به خاطر سلامتی .

هوا چندان سرد نیست ولی با این حال، گرمای آتش کوچک هیزمی که دوستان افروخته اند،  لذت بخش است. بساط چای و دم نوش را با استفاده از این آتش ، مهیا کرده ایم. بقیه وقتمان به صحبت و بگو بخند طی می شود . بجز ما، دو سه گروه دیگر از گردشگران هم در این منطقه هستند. یکی از این گروه ها که ظاهرا از اهالی نزدیک به این منطقه هستند  یک چادر بزرگ برزنتی  شبیه به  یک کلبه بزرگ بر روی تپه مجاور ما برپا کرده اند و فضای بزرگ  و باز داخل چادر را با استفاده از نور چراغی که به باطری ماشین وصل شده روشن کرده اند. دورنمای این کلبه بزرگ و روشن و جنب و جوش آدم ها در آن برای پهن کردن پتو و چیدن تدارکات در داخل چادر ، صحنه جذابی ایجاد کرده است . دقایقی طولانی به این فضای نوستالژیک در پهنه تیره شب خیره می شوم .

دوستان، یکی یکی برای خواب به چادرهای خود می روند. من همراه با یکی دو نفر از دوستان ، آخرین نفراتی هستیم که بزم آتشونی را ترک می کنیم . مانند همیشه دوست ندارم کوچکترین لحظات سفر را هم از دست بدهم .

89.JPG

تصویر 89

.

90.JPG

تصویر 90 : صبحانه فردا

روز دوم

آبشار سه قلوی طوف کما

صبح فردا به سراغ کلبه علی خان می رویم . ماشین ها را نزدیک خانه او پارک می کنیم و به اتفاق او راهی آبشار می شویم . مسیری بسیار زیبا  است . قسمت هایی از مسیر به صورت پاکوب مشخص است ولی در قسمت هایی نیز از لبه دره و پرتگاه  می گذریم و یا از شیب های سنگی بالا می رویم و یا دست به سنگ می شویم . یکی دو قسمت از مسیر ، نسبتا خطرناک است ولی با این حال، با توجه به ورزیدگی افراد گروه، احتیاج به استفاده از طناب حمایت پیدا نمی کنیم.

91.JPG

تصویر 91 : ابتدای مسیر برای صعود به آبشار

.

92.JPG

تصویر 92

.

93.JPG

تصویر 93

.

94.JPG

تصویر 94

.

96.JPG

تصویر 96

.

97.JPG

تصویر 97

.

98.JPG

تصویر 98

.

99.JPG

تصویر 99

.

100.JPG

تصویر 100

بجزآبشار اصلی ، آبشارهای کوچک دیگری نیز در مسیرمان وجود دارد که از چشمه های طبیعی منطقه سرچشمه گرفته اند و آبشان قابل شرب است . دیواره های کوهستان از لایه های رسوبی بسیار زیبایی تشکیل شده است . شیب این لایه ها، نشان از شکست و چین خوردگی پوسته زمین در این منطقه دارد. این لایه های شیب دار، مناظر شگفت انگیز و رویایی را در این قسمت از دیواره های کوهستان ایجاد کرده است .  مناظر پیش رویمان، بهشتی است . در قسمت هایی از مسیر، دورنمای آبشار مشخص می شود . بازار عکس های یادگاری، داغ داغ است.

101.JPG

تصویر 101

.

102.JPG

تصویر 102

.

103.JPG

تصویر 103

.

104.JPG

تصویر 104

.

105.JPG

تصویر 105

.

106.JPG

تصویر 106

بعد از ساعتی به زیر آبشار اصلی می رسیم. آبشار طوف کما، یک آبشار سه قلو است . آبی که از سه قسمت مجزا از ارتفاعات بلند به پایین می ریزد در پایین آبشار با هم یکی شده و مجددا آبشار دیگری را در پایین دست تشکیل می دهد .

ساعتی را در فضای اطراف آبشار ، به تماشا و عکس و بازی و شیطنت سپری می کنیم . چنین لحظاتی، از خاطره انگیزترین لحظات سفر و عمرمان خواهد بود که نباید به سادگی آن را از دست بدهیم . این فضا و این خاطرات را باید عمیقا نفس کشید و در سینه به یادگار سپرد.

107.JPG

تصویر 107

.

108.JPG

تصویر 108

.

 

110.JPG

تصویر 110

.

111.JPG

تصویر 111

بز کوهی  

بعد از اقناع شدن از فضای پرعظمت و در عین حال فرح بخش آبشار، مسیر برگشت را در پیش می گیریم . برگشت از مسیرهای فنی و یا پرتگاهی، احتیاط بیشتری می طلبد چون بیشتر حوادث کوه و کوهنوردی، عموما در موقع برگشت از کوه رخ می دهد . حفظ تعادل بدن در موقع فرود و در سراشیبی ها، مشکل تر از هنگام صعود و در سربالایی هاست .

با حمایت دسته جمعی افراد، فرود از قسمت نسبتا خطرناک دست به سنگ مسیر، بدون حادثه انجام می شود . بعدا متوجه می شویم که برای پرهیز از فرود از این مسیر خطرناک ، می توانسته ایم با استفاده از طناب و وجود درختی که در پشت این مسیر وجود داشت، فرود نسبتا بی خطری را تجربه کنیم . ولی راهنمایمان، علی خان، این مسیر دست به سنگ را، که البته احتمالا برای خودش باید ساده باشد، برای فرود ما انتخاب کرده بود. چوپان های محلی مانند بز کوهی ، صخره ها و دیواره های سنگی را در می نوردند .

112.jpg

تصویر 112

.

113.JPG

تصویر 113

.

114.JPG

تصویر 114

.

115.JPG

تصویر 115 

قسمت چهارم از ویدئو مستند سفر ما : آبشار طوف کما

مهمان علی خان

به پایین آبشار می رسیم . علی خان ما را مهمان دوغ محلی می کند . برخی از دوستان هم،  نان و کره محلی می خورند. نان های های محلی در این روستا ، نازک و شبیه نان لواش هستند . به این قبیل نان ها،" نان تیری" می گویند .

همسر و دختر و پسر علی خان، در پذیرایی از ما به او کمک می کنند . کمی جلوتر، گوسفندی، دو قلو زایمان کرده است و بره هایش هنوز قدرت بلند شدن از زمین را ندارند . مادر، بدن آن ها را لیس می زند. کمی آنسوتر ، بزغاله ها بر دیواره سنگی کوچکی، بازی می کنند و از سنگ ها بالا و پایین می جهند. احتمالا در حال تمرین سنگنوردی هستند .  

دوستان از کشک های محلی روستا که از شیر بز درست شده خریداری می کنند .

116.JPG

تصویر 116

.

117.JPG

تصویر 117

.

118.JPG

تصویر 118

.

119.JPG

تصویر 119

.

120.JPG

تصویر 120

.

121.JPG

تصویر 121

زندگی، زیباست

وقت خداحافظی با روستا است . علی خان هم همراهمان می آید. تصمیم دارد که یک جفت کفش بخرد و بنابراین با ما تا جاده آسفالت خواهد آمد، جایی که یکی دو سه کیلومتر پایین تر، یک مغازه روستایی در سر جاده ، برخی لوازم مورد احتیاج روستاییان را به فروش می رساند . علی خان را تا این مغازه روستایی می رسانیم و حق الزحمه اش را بابت راهنمایی ما در مسیر آبشار می پردازیم . آنچه پرداخته ایم در مقابل آنچه از زیبایی طبیعت و مهربانی و معرفت این بختیاری های نازنین به دست آورده ایم ، هیچ است .

در مسیر بازگشت از روستا، آنچنان از لذت خاطرات یک روز خوب به وجد آمده ایم که رقص سماعمان در داخل ماشین، که همراه با ریتم پر هیجان یک موسیقی محلی است ، غوعایی به پا می کند، به گونه ای که مردم محلی را هم که در حاشیه جاده هستند، به نشاط می آورد . همه چیز در نظرمان زیباست . زندگی ، زیباست.

122.JPG

تصویر 122

.

123.JPG

تصویر 123

.

124.JPG

تصویر 124

.

125.JPG

تصویر 125

.

126.JPG

تصویر 126

.

127.JPG

تصویر 127

.

128.JPG

تصویر 128

.

129.jpg

تصویر 129

قسمت پنجم از ویدئو مستند سفر ما : خداحافظی با روستای موری

 

لینک گوگل مپ منطقه

به علت مسیر طولانی دسترسی به آبشار طوف کما و صعب العبور بودن نسبی مسیر صعود ، گروه های چندانی برای دیدار از این آبشار اقدام نمی کنند و شاید به همین علت است که تاکنون اطلاعات صحیحی در ارتباط  با جانمایی دقیق محل این آبشار در روی نقشه گوگل ارائه نشده است .

اکنون بعد از سفر، با واکاوی مسیر و استفاده  از نقشه های هوایی ، مختصات صحیح محل آبشار را پیدا کرده ام و برای تصحیح محل جانمایی فعلی این آبشار، به گوگل ارسال کرده ام .  

لینک گوگل مپ آبشار طوف کما :

https://goo.gl/maps/VRw1eJGyukN3TKLe9

 گوگل مپ منطقه گردشگری سوسن سرخاب  ( روستای سربازار ) :

130.JPG 

تصویر 130 : تصحیح جانمایی محل آبشار طوف کما در گوگل مپ

 

پیمایشی در حاشیه زیبای رود بازفت

در مسیر بازگشت به اصفهان ، جایی در حاشیه رود بازفت توقف کرده و دو سه ساعتی را در طبیعت مسحور کننده این منطقه سپری می کنیم .

در روستایی درحاشیه رود، با یک بانوی مسن و مهربان بختیاری هم صحبت می شویم . می گوید که تازه دو روز است از منطقه اندیکای خوزستان به اینجا کوچ کرده اند . ده فرزند دارد که همه تشکیل خانواده داده اند و حالا تنها او و شوهرش، اینجا هستند، همراه با چند تا گوسفندی که دارند . زن مهربان و خوشرویی است و در مقابل شوخی و سر به سر گذاشتن های دوستم فقط می خندد و همراهی می کند . از دوربین و فیلمبرداری من هم اصلا رو ترش نمی کند . ولی باید توجه داشته باشیم که لزوما تمام زنان محلی به این گونه رفتار نمی کنند. برای مثال، بانوی مسن دیگری در مقابل دوربین من، چوب بر می دارد یعنی که هوای کار دستم باشد .

131.jpg

تصویر 131

.

132.JPG

تصویر 132

حاشیه رود بازفت در این منطقه ، زیبایی خیره کننده ای دارد . توصیف این زیبایی را شاید تنها بتوان در قالب قاب عکس ها ارائه داد .   

عکس های پیش رو ، حاصل پیاده روی یکی دو کیلومتری ما در امتداد این رود زیبا هستند . در مسیر، با تعدادی از افراد محلی هم هم صحبت شدیم . این بختیاری های نازنین و خوش برخورد.

134.JPG

تصویر 133

.

135.JPG

تصویر 135

.

136.JPG

تصویر 136

.

137.JPG

تصویر 137

.

138.JPG

تصویر 138

.

139.JPG

تصویر 139

.

140.JPG

تصویر 140

.

141.JPG

تصویر 141

.

142.JPG

تصویر 142

.

143.JPG

تصویر 143

.

144.JPG

تصویر 144

.

145.JPG

تصویر 145

.

146.JPG

تصویر 146

.

147.JPG

تصویر 147

.

148.JPG

تصویر 148

.

149.JPG

تصویر 149

.

150.JPG

تصویر 150

.

151.jpg

تصویر 151

.

152.JPG

تصویر 152

.

153.JPG

تصویر 153

.

154.JPG

تصویر 154

.

155.JPG

تصویر 155

.

156.JPG

تصویر 156

قسمت ششم از مستند سفر ما : بازفت

 

پایان، و آغازی دوباره

اواخر شب است که به اصفهان می رسیم . با آنکه تنها دو روز در سفر بوده ام ولی کوله باری را که از خاطرات سفر و تجربیات آن با خود آورده ام، نمی توانم با واحد "زمان"  اندازه گیری کنم .

حالا باید نیمه دوم سفرم را شروع کنم که زمانی خیلی بیشتر از "دو روز" بطول می انجامد. حالا باید سفری به خاطرات اندوخته شده در ذهن و درونم داشته باشم و با کمک آرشیو تصاویر و فیلم هایی از سفر که در دل دوربین و رایانه نهادینه کرده ام، رسالت انتقال بخشی از زیبایی های ایران زمینمان را به هم وطنان و مخاطبان عزیزم به انجام برسانم. امیدوارم موفق باشم.            

157.JPG

تصویر 157

.

158.JPG

تصویر 158

.

159.JPG

تصویر 159             

 

نویسنده: هادی انصاری  

تمامی مطالب عنوان شده  نظر و برداشت شخصی نویسنده است و وب‌ سایت لست سکند مسئولیتی در قبال صحت اطلاعات بر عهده نمی‌گیرد.

اطلاعات بیشتر
نظرات کاربران (48 نظر)

× در حال پاسخ به:

عشق سفر 4 خرداد 1399 ساعت 18:32

سپاس از شما بابت معرفی جاهای بکر و زیبای ایران زیبا....
همیشه به سفر باشید

امیر سبدچی 2 خرداد 1399 ساعت 11:11

سلام
مثل همیشه زیبا و ساده ولی هیجان انگیز
عکسهای ایران زیبا فوق العاده بودند
منتظر سفرنامه های دیگرتان هستیم
همیشه سلامت وبه سفر باشید

اکبر 28 اردیبهشت 1399 ساعت 00:02

سلام و خداقوت
چه سفرنامه زیبایی است. نگارنده به خوبی حس و روح سفر را به خواننده انتقال داده است.
با این که بچه چهارمحال هستم و بارها بازفت و مسیر آنجا را رفته ام لذت خاصی از این گزارش بردم و انشاءالله برنامه دارم که بزودی آبشار طوف کما را هم ببینم.
قطعاً خیلی اطلاعات این گزارش کمکم خواهد کرد.
ممنون از شما و همچنین همکار عزیزم دکتر نساج که دسترسی به این سفرنامه را برایم فراهم کرد.
همیشه خوش باشید و به سفر...

سعید ا. 27 اردیبهشت 1399 ساعت 11:25

جناب انصاری عزیز! درود بر شما. همچون گذشته، سفر و سفرنامه تان فوق العاده بود. از بابت معرفی جاذبه های بکر، سبک و شیوه متفاوت سفر، کیفیت نگارش و .... همه و همه آموزنده و البته لذتبخش بود. با سپاس فراوان و در پاسخ به زحمت تان، تندرستی جنابعالی و اعضای گروه تان ر آرزو کرده و در انتظار سفرنامه های بعدی تان هستم.

تهمینه م 27 اردیبهشت 1399 ساعت 09:11

باعث خوشحالی است که سایت خوب لست سکند اعضای فعال و خوبی مثل شما دارد. یکی از استان های مورد علاقه من چهارمحال و بختیاری است که مناظر فوق العاده آن از دوران کودکی در ذهن من ماندگار شده. ترکیب عکس های بسیار زیبا به همراه صمیمیت و سادگی متن و صدای شما در انتقال انرژی بسیار موثر بود. گاهی وقت ها واژه ها برای نوشتن کامنت کافی نیستند و این بار هم یکی از همان موقع هاست. سلامت و پاینده باشید.

بهرام جافری 27 اردیبهشت 1399 ساعت 04:16

نکته کلیدی درباره خاطرات یا در سفرنامه های دوستانی که بهمناطق لرنشین ایران میبرند و خیلی هم متاسفانه جدیدا مد شده اینکه:
اصرار عجیب راوی به نامگذاری قومیت ها یدون ذکر کامل آن و جاانداختن کلمه و نسبت لر به مردم این مناطق مثل همین مورد مردم (لر بختیاری) و یا بروجرد ،لک زبانان و.. موجبات حذف و فراموشی تدریجی یکی از اصیلترین و کهن ترین فرهنگهای ایران قدیم خواهند شد.
جهت آگاهی: به مردمانی که درگستره جغرافیایی از ملایر نهاوند و تویسرکان در استان همدان و چندشهر کوچکتر در استان کرمانشاه کل لرستان چهارمحال بختیاری شمال و شرق خوزستان تمام کهگیلویه بویراحمد غرب ایلام تا نیمه شمالی استان بوشهر(گناوه وبرازجان) قسمتی ازشمال فارس(نورابادو قائمیه) بخش کوچکی از شرق اصفهان(فریدونشهر و.) جنوب مرکزی(شازند) که همگی بصورت هم پیوسته روی نقشه شامل زاگرس مرکزی وجنوبی و تا قسمتهای از مرکز ایران رادربرگرفته اند لر میگویند.
بدون توجه به قوم و طایفه و شهر خود را ابتدا لر معرفی میکنند و سپس پسوند قوم ا شهر یا منطقه رو برای توصیح دقیقتر بکار می برند.
منطقه لر ا احتمالا درقدیم ساتراپ نشین لر، یک قوم یا نژاد یا زبان ولهجه نیست یک منطقه است یک جغرافیاست با فرهنگی خاص و گاها مشترک در دل فرهنگ و تمدن بزرگتر ایران.
لر یکی از چند منطقه قدیم ایران است مثل خراسان بزرگ یا بندریها یا.. مردم لر لباس مشترکی مثل کردها ویابلوچها که محدود به یک قومند ندارند بلکه هرقوم لشری لباس مخصوص و کاملامتفاوت بادیگزی دارد.
لرهای هر منطقه گویش و حتی زبان مخصوص(مانند لک زبانان) خود دارند که سایر لرها اصلا متوجه نمیشوند و برای ارتباط با هم از لهجه رسمی فارسی استفاده میکنند.
برخی از لرها از قدیمیترین شهرنشینهای تاریخ هستند مثل شوش ملایر خرم اباد.. و عده ای هنوز عشایر و کوچ رو هستند.
و بسیاری از تفاوتهای دیگر.
ولی تمامی آنها هنگامیکه سوالمیپرسی کجایی هستی ابتدا لر میگوندوسپس نام شهر یاقوم یا زبان خودرا اضافه میکنند.
پس وقتی به مناطق لر نشین میرویم بیاد داشته باشیم که اگر فقط این دو حرف لام و ر را سهوی یا عمدی در تعریف تمجیدمان از طبیعت مردمان فهتگ تاریخ این فرزند بزرگ ایران حذف کنیم کم کم قراموش میشودو کوچک محدود به چند قوم و شهر و زبان پراکنده که از ریشه جدا شده و میخشکند و ایراندلاوران پشت مرزش را نخواهدداشت.
باتشکر

نادر مزرعه شادی 26 اردیبهشت 1399 ساعت 14:35

سلام جناب انصاری
بابت معرفی چنین نقاط بکر و زیبایی از شما متشکرم. ارتباط با جامعه‌ی محلی یکی از ویژگی‌های بارز سفرها و سفرنامه‌های شماست. تصاویر و ویدئوهای بسیار زیبایی به اشتراک گذاشته بودید.

فرشاد شفیعی شهیدلو 26 اردیبهشت 1399 ساعت 09:15

سلام آقای انصاری،سفرنامه با شنیدن صوت بسیار جذاب بود. عکسها گویا و معرفی مکانهای بکر و جدید جالب بود. هر چند عادت ندارید به نظرات جواب بدید ،اما از زحماتتون برای نگارش سفرنامه و سفرنامه صوتی بسیار زیبا ، تشکر می کنم.
همواره موفق و در سفرباشید.

محمدرضا رضایی ملک 26 اردیبهشت 1399 ساعت 00:05

سلام جناب انصاری . سفر بسیااار عالی بوود. خسته نباشید میگم بهتون . سپاس که مثل همیشه طبیعت گردی هاتون رو با ما به اشتراک گذاشتید. نشان دادن مناطق بسیار زیبا و بکر که کمی ناشناخته است و همینطور نشان دادن زندگی مردمان اون مناطق واقعا زیبا بود .

هامون 25 اردیبهشت 1399 ساعت 22:35

سلام نازنین صدای راوی حضوردرسفر رادرمخیله هرمستمع زیبا وخاطره انگیز می نمایدواینکه مارودرسفرشون ولذت آن شریک نمودی زیبا ودلنشین کردی سلامت وبهروز باشی

نویده گوگانی 25 اردیبهشت 1399 ساعت 19:01

با سلام چه عکسهایی !!!!!!! خیلی لذت بردم وسوسه شدم برم

Peiman zaki 25 اردیبهشت 1399 ساعت 13:37

سلام
آقای انصاری بسیار ممنونم از اینکه مناطق کمتر شناخته شده و حتی ناشناخته رو معرفی و تجربه خودتون رو در اختیار ما میگذارید.
سفرنامتون مثل همیشه بسیار خوب و عکس ها یکی از یکی بهتر که واقعا ما رو راغب میکنه سفری به این منطقه بکر و بینظیر داشته باشیم .

ویدا مهین پو 25 اردیبهشت 1399 ساعت 11:58

آقای انصاری عزیز
چقدر توصیف شما و عکسهایتان را از روستای موری دوست داشتم. ساده و صمیمی و بسیار پر انرژی. مشخص است که انرژی خوبی از طبیعتگردی میگیرد و آن را به خوبی به ما منتقل میکنید. چقدر سفرنامه تان برای من به موقع بود!!! مدتی است قصد داشتم از اهواز راهی طوف کوما شوم و همانطور که فرمودید راهنمای چندانی برای این مسیر نبود. لذا بابت لینک مسیر بسیار از شما سپاسگزارم. ممنون میشم بفرمایید از روستا تا آبشار حدودا چند ساعت پیاده روی هست؟. مشتاقانه منتظر خواندن سفرنامه های طبیعتگردی شما هستم. شاد باشید.

محمد مروتی 25 اردیبهشت 1399 ساعت 11:56

درود و عرض ارادت خدمت جناب انصاری عزیز. بابت نگارش سفرنامه جدید و جذاب از طبیعت زیبای بازفت و زندگی عشایر عزیزمان در این مناطق، از شما برادر عزیز سپاسگزارم. تصاویر به تنهایی، گواه زیبایی این منطقه و لذت بردن گروه تان از این سفر بود. امیدوارم سفرهای بیشتری را در سال ۹۹ تجربه نموده و ما را در شیرینی آن سهیم کنید. آقا هادی عزیز، سلامتی و شادکامی شما همراه با سفرهای به یاد ماندنی و خاطره انگیز آرزومندم. با احترام_ محمد مروتی

محسن ربانی 25 اردیبهشت 1399 ساعت 04:56

آقای دکتر خیلی عالی بود .استفاده کردم و لذت بردم

مشاهده نظرات بیشتر