پوکت، یک مقصد برای تمام عمر

درود به تو لست سکندی عزیز

امیدوارم الان که داری این سفرنامه رو میخونی قصد سفر به پوکت داشته باشی و دل تو دلت نباشه که زودتر روز سفرت فرا برسه چون خودم از سفرنامه های شما عزیزان استفاده کرده بودم ، طبق عادت قدیمی وظیفه ام دونستم تجربیاتم رو هرچند ناقص یا کم در اختیار شما عزیزان قرار بدم .

مقصد سفر ما در ابتدا شهر بدروم بود ، تاریخ سفرمون 29 خرداد 1404 . تور بدروم رو از یک ماه قبل خریده بودیم و تمام تدارکات سفرمون رو فراهم کرده بودیم که دقیقه یک هفته قبل از سفر ساعت 3 صبح با صدای موشک اسراییل که به ساختمانی در کوچه بالایی منزلم برخورد کرده بود بیدار شدم و با تماس آزانس مسافرتی 2 روز بعد فهمیدیم این جنگ طولانی تر از این حرفاست و باید قید سفر رو بزنیم .

چند ماه گذشت و دل و دماغ سفر رقتن نداشتیم و از سمتی هم استرس داشتیم بریم سفر ، دوباره جنگ بشه و نتونیم به راحتی برگردیم. پس صبر کردیم آبا از آسیاب بیوفته و آخر شهریور شروع کردیم بین انتخابامون پیدا کردن بهترین مقصد با توجه به بودجمون و سلیقمون من همیشه یه عادتی دارم که هروقت حرف سفر میشه از همه دوستان و آشنایان میپرسم بهترین سفری که رفتند کجا بوده. خیلی از دوستان قبلا بهم گفته بودن بهترین سفر عمرشون ، سفر تایلند مخصوصا پوکت و سامویی بوده

این موضوع همیشه ملکه ذهنم بود که بالاخره یه روزی باید پوکت رو ببینم ، اما با بالا رفتم دلار و قیمت پرواز به خاطر فاصله زیادش این سفر موکول میشد به آینده. اما این دفعه فرق داشت ، ما مصمم بودیم که بالاخره تایلند رو ببینیم ، دوستانی که قبلا رفته بودن بهمون پیشنهاد دادن یکهفته زمان کمی برای گشتن و لذت بردن پوکت و بانکوک هست و تصمیم گرفتیم فقط و فقط یکهفته را اختصاص بدیم به پوکت

علتشم این بود که قصد خرید نداشتیم و بانکوک مقصد خوبی برای خرید هستش. مثل همیشه اولین قدم گشتن بهترین تور مسافرتی بود. از اونجایی که یکی از دوستان صمیمیم سالی یکبار به پوکت سفر میکنه و اکثر هتل های پوکت رو رفته ، خب کار ما رو راحت تر کرده بود و از انتخاب هتل خیالمون راحت بود و از قبل این انتخاب انجام شده بود. انتخاب ما به پیشنهاد دوستمون هتل اوشن فرانت در فاصله 5 دقیقه ای ساحل پاتونگ  ( با خودرو ) بود .

پس گشتیم دنبال تاریخ مناسب و قیمت مناسب . 

ظبق تحقیقی که کردیم متوجه شدیم فصل سفر به پوکت از اول ماه نوامبر شروع میشه چون بارندگی ها نسبت به ماه اکتبر کمتر میشه و رطوبت کاهش پیدا میکنه ، اما خب قیمت ها هم یه دفعه افزایش شدیدی پیدا میکنه. در نهایت تصمیممون این شد که برای 22 اکتبر تا 30 اکتبر به دنبال تور تایلند بگردیم که دقیقا میشد آخرین فرصت قبل از شروع های سیزن و گرون شدن تورها

در تاریخ 23 شهریور بعد از جستجو و مقایسه آزانس ها در سایت لست سکند یک تور 8 روزه با پرواز مستقیم ماهان خریداری کردیم که تاریخ سفرمون میشد 29 مهر تا 8 آبان. قیمت تور پوکت برای هر نفر پس از چک و چونه و با توجه به اینکه بیشتر از یک ماه قبل از تاریخ مسافرت خریداری میشد دقیقا 90 میلیون برای هر نفر شد ( که البته همین تور را در همین تاریخ یکهفته قبل از پرواز میخواستید بگیرید باید نفری 105 تومان پول میدادید )

ضمنا اگر میخواستیم 1 نوامبر تا 9 نوامبر تور بخریم قیمت تور یه دفعه میشد نفری 116 تومان. بنابراین یکی از بهترین زمان های سفر به پوکت از لحاظ قیمتی همین انتهای اکتبر هست و نکته بعدی اینکه 1 ماه زودتر تورتون رو رزرو کنید. از اینجا به بعد آژانس مسافرتی کار های ویزای تایلند را انجام داد و با اینکه بیشتر از یک ماه قبل ما پاسپورت را بدستشون رسوندیم اما 2 روز قبل سفر ویزا را برای ما گرفتند و ما حسابی استرس کشیدیم اون چند روز. ساعت پرواز ما 21:45 دقیقه بود که دقیقا 24 ساعت قبل از پرواز چک این آنلاین هواپیما در سایت ماهان شروع شد که میتونستیم صندلیمون رو خودمون انتخاب کنیم

2 تا صندلی در کنار پنجره هواپیما و نزدیک درب خروجی رزرو کردیم و آماده رفتن شدیم. موارد مهمی که باید از ایران با خودتون ببرید :

کرم ضد آفتاب اگر نمیخواهید آفتاب بگیرید

اگر آفتاب میخواید بگیرید یک روغن درجه 1 و ژل آلوئه ورا برای افتر سان ( تو خود پوکت 2 برابر باید پول بدید ، ایران خیلی ارزونتره )مقداری بادام زمینی یا آجیل ( پوکت هست ولی گرون ، خوراکه با دلستر بزنی به بدنت )

قاب ضد اب برای موبایلتون ( اینم ایران ارزونتره )

کراکس یا صندلی یا دمپایی که شبیه به کراکس باشه ( اصلا بهترین گزینه همین کراکسه چون تور ساحلی زیاد میرید هم راحت شسته میشه ، هم سبکه ، هم آب سنگینش نمیکنه )

کتونی راحت برای پیاده روی ( مقدار پیاده روی که تو پوکت میکنید خیلی زیاده پس یک کتونی مناسب پیاده روی داشته باشید )

شلوار اینجا به کارتون نمیاد ، تا میتونید شلوارک و تاپ و تیشرت بردارید ( 2 تا شلوار و پیراهن بردم ، یکبار هم نپوشیدمشون )

خیلی مهم: پودر او آر اس ، قرص ضد تهوع و قرص ضد اسهال و سرماخوردگی حتما همراهتون باشه

اگر حساس هستید اسپری دفع حشرات برای بدن هم بگیرید

روز سفر 3 ساعت زودتر به فرودگاه رسیدیم. دقیقا همون صندلی هایی که رزرو کرده بودیم بهمون دادن. بعد از بررسی پاسپورت رفتیم ارز مسافرتی رو از دستگاه خودپرداز گرفتیم، گفتیم بریم یه چای بخوریم تا بوردینگ انجام بشه تو فری شاپ امام خمینی تمام کافه و رستوران ها  گویا کنترات به مجموعه Qmey واگذار شده که اعلام کردن فروش چای در فرودگاه امام خمینی ممنوعه!

یعنی کشور به این بزرگی یه کافه برند درست حسابی داخلش نیست بیاد یه کافه تو مهمترین فرودگاه کشور بزنه؟ یا بهش اجازه نمیدن ؟

خلاصه اخرین حرص رو هم قبل خروج از وطن خوردیم و پرواز بدون تاخیر پرید

 

پیشنهادم اینه مثل ما قرص خواب قوی نخورید چون اگر تو هواپیما به هر علتی خوابتون نبره  فردا در پوکت فشار خواب دیوونتون میکنه یک ساعت بعد از پرواز شام سرو شد که ما بین دو غذا مرغ رو انتخاب کردیم.

 

 

هواپیمایی که در خط پوکت استفاده میشه کیفیت قابل قبولی داره ولی جالبه برای همچین مقصد دوری برای صندلی ها مانیتور نداره ولی در پرواز دبی ماهان همچین آپشنی هستش.

تور پوکت نوروز

 

بعد از صرف شام چای و قهوه سرو شد و بعد از آن چراغ ها خاموش شد تا مسافرا فرصت یک خواب 2 ساعته رو داشته باشن ساعت 3 به وقت ایران نوبت وعده صبحانه شد و این وعده که نان و کیک ،پنیر ، کره و مربا به همراه خیار و گوجه بود هم سرو شد و یک ساعت بعد کم کم آسمان شروع به روشن شدن کرد 

 

یک ساعت بعد ما تو فرودگاه پوکت به زمین نشستیم. با اتوبوس ما رو به سالن اصلی فرودگاه بردن و بعد بررسی پاسپورت انجام شد و چمدان هامون رو تحویل گرفتیم. درکل فرودگاه پوکت ، فرودگاه لوکس و آنچنانی نیستش و برای همچین مقصد پر گردشگری فرودگاه مدرن تر و بهتری توقع میره داشته باشه

 

از قبل ما رومینگ گوشیمونو فعال کرده بودیم و هزینه اش برای 3 گیگ 850 تومن شده بودبه تور لیدرمون پیام دادیم و گفتند جلوی درب راننده منتظر هستش ، رفتیم و تابلو مورد نظر رو پیدا کردیم . به ساعت تایلند ما 7:30 صبح پروازمون نشست و 9 ما از فرودگاه زدیم بیرون. هوا آفتابی ؛ به شدت گرم و رطوبت هوا دیوانه کننده بود لباس های تن ما هم مناسب فصل پاییز بود و چسبیده بود به بدنمون. به مدت 45 دقیقه ما کنار خیابون وایسادیم تا بقیه مسافر ها هم بیان ، این قسمت واقعا خسته کننده هستش و آدمو کلافه میکنه

از یه طرف خواب ادم که بهم ریخته ، از یه طرف خستگی پرواز 7 ساعته و طرف دیگه رطوبت هوا. بالاخره آخرین مسافرای هموطن آسته آسته با صبر زیاد از درب فرودگاه خارج شدن. جوری قدم میزدن که انگار در خیابان شانزه لیزه پاریس اومدن پیاده روی . به هر صورتی که بود راه افتادیم و مسیر یک ساعت و ربع تا هتل رو چرت کوتاهی زدیم. جاده فرودگاه تا هتل واقعا زیبا  و باور نکردنی بود. در نهایت به هتل رویایی اوشن فرانت رسیدیم ، دعا دعا میکردیم که از اعتمادی که به دوستمون کردیم پشیمون نشیم و هتل واقعا خوب باشه

 

هتل اوشن فرانت دور از هیاهوی شهر روی یک تپه با ویو دریا قرار داره بین ساحل و هتل یک جاده ساحلی هستش

 

امتیاز هتل در سایت بوکینگ 8/6 و در سایت تریپ ادوایزر 4.4 هستش که امتیازات بسیار بالایی در حد عالی در این سایت های مرجع داره. به علت پلکانی بودن هتل چون رو تپه هست ، پارکینگ و لابی هتل در طبقه اول هستش . لابی در حد همچین هتل 5 ستاره تاپی نیست و سیستم تهویه هوا ندارد 

 

در طبقه همکف که در جوار جاده ساحلی هستش یک بار و یک رستوران هستش که شب ها اجرای موسیقی زنده هم داره

 

ساعت چک این در این هتل 3 بعد از ظهر و ساعت چک اوت 12 ظهر می باشد. بنابر این از ساعت 11 تا ساعت 3 ما باید سر خودمون رو گرم میکردیم تا اتاق رو تحویلمون بدن. پیشنهاد ما اینه در لابی منتظر تور لیدرتون نمونید برای دادن مدارک به کارکنان رزرو اتاق. خودتون مدارک را بدید تا کارتون زودتر انجام بشه. تمام مسافر های دیگه منتظر تور لیدر ما شدن ، من به محض رسیدن به هتل پاسپورت ها و ووچر هتل را به لابی من دادم ، ایشون ازم 3000 بت ( تقریبا معادل 90 دلار ) جهت دیپوزیت درخواست کرد که گفتم تا قبل از ساعت 3 و تحویل اتاق بهشون میدم

تصمیم گرفتیم تو این 3/4 ساعتی که وقت داریم ، اول بریم یک صرافی پیدا کنیم و بعد یه سر به فروشگاه سون الون نزدیک هتل بزنیم

 

در فاصله 4 دقیقه ای هتل، پیاده یک صرافی پیدا کردیم. نرخ تبدیلش هم خوب بود ، برای هر دلار 32.30 بت بهمون میداد .مقداری پول چنج کردیم و رفتیم برای خرید از سوپر مارکت

 

فروشگاه 24 ساعته سون الون که هر چیزی لازم داشته باشید توش پیدا میکنید. فاصلش با هتل 150 متر بود و ما مقداری خوراکی خریدیم ازش. توجه داشته باشید این فروشگاه ها ساندویچ های آماده خوشمزه ای داره که با قیمت 20 تا 30 بت شما میتونید خریداری کنید و همونجا براتون خودشون گرم میکنن

 

بعد از خرید از سوپر مارکت دیدیم هنوز زمان زیادی مونده تا اتاق رو تحویل بدن ، بنابراین مایو هامون رو از چمدان در آوردیم و در دستشویی لابی عوض کردیم و چند تا خوراکی که از سون الون خریده بودیم رو هم بردیم لب استخر . تنی به اب زدیمو از ویو رویایی استخر استفاده کردیم و انقدر خسته بودیم که روی تخت های کنار استخر خوابمون برد

 

 

بالاخره زمان تحویل گرفتن اتاق فرا رسید. همونطور که گفتم هموطن هایی که منتظر مونده بودن تور لیدر بیاد و کارهای اتاقشون رو انجام بده ساعت 3 اتاقشون رو تحویل گرفتند. ولی ما که خومون انجام داده بودیم ساعت 2 اتاقمون رو تحویل دادن. ضمنا مبلغ 3000 بت هم به عنوان دیپوزیت از ما دریافت کردند. اون خانمی که کار تحویل دادن اتاق را برای ما انجام داد به ما گفت که هر روز یک شاتل که بعضی روزها ون هستش و بعضی روزها ماشین های شبیه به توک توک از ساعت 8 صبح تا 8:30 شب هر نیم ساعت یکبار به مرکز شهر پاتونگ میره و بر میگرده و مسافرای هتل میتونن به صورت رایگان از این خدمات استفاده کنن و پول تاکسی ندن

عکسی که در زیر میزذارم نقشه مسیری هستش که این شاتل طی میکنه

 

توجه داشته باشید جایی که شما پیاده میشید نبش خیابان بنگلا ، رو به روی مرکز خرید جانگ سیلون هستش و اگر همونجا وایسید برای برگشت به هتل همین شاتل رو میتونید دوباره سوار بشید و برگردید ( روی شاتل علامت برند هتل نصب شده و راحت میتونید پیداش کنید ). خلاصه بعد از توضیحات لابی من یک نفر از کارکنان هتل اومد و چمدان های ما رو حمل کرد تا اتاق رو تحویلمون بده. اتاقی که ما از ایران رزرو کرده بودیم اتاق رو به جنگل بود ، البته اتاق های رو به استخر و دریا قیمت بیشتری داشتند و رو به جنگل ارزون ترین اتاق هتل هستش. در کمال نا باوری در طبقه 6 یک اتقا رو به استخر و دریا نسیبمون شد

 

سایز اتاق بسیار بزرگ ، همراه با بالکن بزرگ که داخلش 2 تا صندلی هستش ، تخت خواب کینگ سایز که کیفیت تشک و بالشتش عالی بود. دستشویی دارای شلنگ هستش ، حمام ایستاده جدا و وان جدا هست. سایز سرویس حمام و دستشویی بزرگ و مناسبه. 2 عدد حوله دستی ، 2 حوله بزرگ ، 2 حوله استخر به رنگ آبی و 2 حوله لباسی یا تنی هم در اتاق موجوده

 

یک عدد چتر برای روز های بارانی و گاو صندوق هم در اتاق هست. یک مینی بار که داخلش انواع  خوراکی هست که البته منو خوراکی ها هم روی مینی بار هست میتونید ملاحظه کنید. میزکار به همراه صندلی در اتاق موجوده  و همچنین منو رستوران هتل که هر ساعت از شبانه روز خدمات میده . روزانه چند عدد بطری آب اتاق شما شارژ میشه که رایگان هستش. توجه داشته باشید حتی برای مسواک زدن از آب معدنی استفاده کنید و زیر دوش هنگام حمام کردن به هیچ عنوان آب دوش را وارد دهانتان نکنید

آب لوله کشی در پوکت از کیفیت افتضاحی برخورداره و برای اکثریت مسافرا اگر به این نکات توجه نکنن مشکل ایجاد میکنه. هرروزه همه اتاق های هتل نظافت میشن . از امکانات هتل بگم براتون ، هتل 4 عدد استخر داره ، 2 تا برای بزرگسالان و 2 تا برای کودکان. تمام قسمت های هتل آسانسور داره ، در محیط استخر 2 عدد بار وجود داره و یک بار هم در طبقه منفی 1. هتل دارای سالن بدنسازی، سالن اسکواش و سالن بیلیارد هستش

 

رستوران صبحانه هتل در طبقه دوم هستش. میزان تنوع صبحانه این هتل رو من جای دیگه ای ندیده بودم. همچنین کیفیت صبحانه به صورت فوق العاده ای بود. صبحانه در حد یک هتل 5 ستاره تاپ هستش ، انواع غذاهای تایلندی ، بین المللی و هندی ، چند مدل نان ، چند مدل کروسان ، شیرینی و رول های مختلف. انواع دسر ، نوتلا، کرم بادام زمینی ، چند مدل پنیر،کره و مربا . چند مدل میوه تازه استوایی ، انواع ژامبون، سوسیس

چند مدل نیمرو ، املت و تخم مرغ آب پز که در همان محیط توسط 2 عدد آشپز به درخواست و سلیقه خودتون طبخ میشه و غیره. در نهایت  بهترین قسمت صبحانه بار آبمیوه، اسموتی و میلک شیک هستش که در انتهای سالن قرار داره و بصورت تازه هر میوه ای را بخواهید همان لحظه براتون آبگیری میکنن و میتونن براتون اسموتی و یا شیک آماده کنن. همچنین اینجا از قهوه آماده خبری نیست ، یک باریستا منتظر شماست که براتون هر مدل نوشیدنی گرم یا سردی که میخواید براتون آماده کنه

در کنار همه اینا یک بار بستنی هم هست که اگر میل داشته باشید میتونید از خودتون پذیرایی کنید در کل هنگام صبحانه در این هتلی شما تجربه تکرار نشدنی رو خواهید داشت

 

بعد از تحویل گرفتن اتاق به خاطر خستگی زیاد تصمیم گرفتیم چند ساعت استراحت کنیم و بعد برای بیرون رفتن آماده شویم. بعد از کمی خواب آماده شدیم و با استفاده از شاتل رفتیم پاساژ جانگ سیلون. از اونجایی که خیلی گشنه بودیم گفتیم اولین وعده غذاییمون رو تو این پاساژ میل کنیم. در پاساژ جانگ سیلون انواع و اقسام برند های پوشاک متنوع وجود داره واگر زمانی که در پوکت اقامت دارید تخفیف خوبی مغازه ها روی جنساشون اعمال کرده باشن، بعضی از برند ها ارزش خرید خواهند داشت

رستوران ها با برند های متنوع هم در این پاساژ حضور دارند ، مک دونالد ، برگر کینگ ، ساب وی و پیتزا هات قسمتی از این مغازه ها هستند. تصمیم ما بر این شد که امشب پیتزا هات میل کنیم ، پس وارد مغازه شدیم و یک پیتزای پپرونی بزرگ با خمیر تابه ای سفارش دادیم به همراه 1 نوشابه. که دو نفر رو کاملا سیر میکنه

 

هزینه ما برای این وعده دقیقا 508 بت شد که برا همچین غذایی با همچین کیفیت خیلی خوب بود . بعد از صرف شام  رفتیم سمت خیابان بنگلا که اصل جنب و جوش شهر تو این خیابونه. 

 

 

خیابان بنگلا پر از کافه های مختلف است. میتونید ساعت های این خیابون را قدم بزنید و یا در کافه ای بشینید و از جو شاد و پر هیاهوی اینجا لذت ببرید. چون هنوز خسته راه بودیم بعد از پیاده روی فراوان تصمیم گرفتیم حالی بخودمون بدیمو بریم ماساژ. مراکز ماساژ زیادی شما در مرکز شهر پاتونگ میبینید ، هر چقدر نزدیک خیابان بنگلا باشن قیمتشون هم بالاتر میره ، هرچقدر از مرکزیت دورتر باشن و در خیابان ها و کوچه های فرعه باشن قیمتشون کمتر میشه

توجه کنید که تمیزی مراکز ماساژ رابطه مستقیمی با قیمتشون داره ، این رو ما توی سفر فهمیدیم. در انتهای خیابان بنگلا که به ساحل منتهی میشه یک خیابانی وجود داره ، که خیابان ساحلی هستش. سمت راست این خیابان شما میتونید بهترین ، لوکسترین و تمیزترین مراکز ماساژ رو پیدا کنید ،. برای تجربه اول و بهترین تجربه ماساژ ما به مرکز ماساژ So Relax رفتیم ، قیمت ماساژ تای سنتی که تمام بدن هست بدون روغن ساعتی 400 بت و ماساژ پا برای یکساعت هم 400 بت ، بنابراین من ماساژ سنتی تای را برای یک ساعت خریداری کردم

 

در این مرکز ماساژ برای هر شخص یک دست لباس تمیز ، روتختیه تمیز و حوله تمیز استفاده میشه به شدت همه چیز تمیزه. کیفیت ماساژ با چیزی که تو تهران در معروف ترین مراکز اسپا تجربه کرده بودم متفاوته و کلا در لیگ دیگه ای هستش. واقعا تجربه فوق العاده ای بود ، بعد از یکساعت ماساژ سنتی تایلندی تنها چیزی که لازم داشتم تخت خواب بود .

 

از اونجاییکه بعد از ساعت 8:30 هتل دیگه شاتل نداره همونجا نرم افزار بولت رو نصب کردیم ، با شماره همراه اول ایران وریفای میشه و به شماره های ایرانسل پیامک کد تایید نمیفرسته. اگرم که سیم کارت تایلندی تهیه کردید که هم میتونید بولت رو نصب کنید هم گرب رو . دقیقا مثل نرم افزاری تاکسی اینترنتی خودمون هستند و گزینه پرداخت رو روی اسکناس نقد بذارید. از انتهای خیابان بنگلا تا هتل ما 137 بت هزینه کردیم ، به هتل رسیدیم و تقریبا میشه گفت بیهوش شدیم

روز دوم

روز دوم سفر رو ما تصمیم گرفته بودیم که هم شهرو بگردیمو تور جزیره جیمز باند رو برای فردا رزرو کنیم ، هم استراحت کنیم و تنی به آب بزنیم. صبح که بیدار شدیم دیدیم هوا بارونیه ، به سالن صبحانه هتلی رفتیم و صبحانه خوردیم. بعد از صبحانه برگشتیم اتاق تا آماده رفتن به شهر بشیم، با بقیه هم هتلی ها سوار شاتل هتل شدیم و طبق معمول سر خیابان بنگلا پیاده شدیم. تو روز این خیابون بازه و خودرو ها و موتور ها به صورت یکطرفه توش رفت و آمد دارن

 

همچنان بارون میبارید پس از یک دست فروش پانچو یا همون شنل ضد آب خریدیم و تن کردیم. مدل پلاستیکی نازکش که به راحتی پاره میشد 50 بت و مدل پلاستیک ضخیمش که خیلی بهتر بود دانه ای 100 بت بود. حالا که لباس ضد اب هم خریده بودیم یگه به راحتی میتونستیم هر چقدر میخوایم پیاده روی کنیم. باز هم پاساژ جانگ سیلون رو سر فرصت گشتیم و بعد از اون خیابان های اطراف و مغازه های اطراف رو گشتیم

از چندتا دکه های تور فروشی قیمت تور های گشت یک روزه را جویا شدم ، چون اولین تورمون رو تصمیم داشتیم جزیره جیمز باند رو بریم قیمت ها بر اساس کمپانی های ارائه دهنده متفاوت بودن. مثل ما فکر نکنید که ارزون ترین تور حتما بهترینه ، اکثریت تورها به دو قسمت تورهای با قایق های تند رو و کشتی های بزرگ تقسیم میشدن. در اکثریت تورها خدمات و غذای روز شبیه به هم هستن و تنها تفاوت همسفر هایی هستند که در کنار شما تو قایق میشینن. یعنی اگر تور با کمپانی های گران تر رو انتخاب کنید اکثریت اشخاصی که با شما توی این تور یکروزه همسفر هستند ، اروپایی یا استرالیایی هستند.

و تور کمپانی های ارزان اکثرا هندی و عراقی هستند و در بقیه خدمات تفاوت خاصی شما بین کمپانی ها نمیبینی. این موضوع رو من تو هیچ سفرنامه ای نخوانده بودم نه اینکه همه هندی ها و عراقی ها آدم های بدی باشن خیر. ولی خب نسبت به بقیه کشور ها از لحاظ فرهنگی بسیار متفاوت هستند و شاید برای شما هم مثل ما کمی اذیت کننده باشه رفتاراشون. ما تور جزیره جیمز باند رو به قیمت نفری 1300 بت خریداری کریدم که شامل ترانسفر رفت و برگشت به هتل ، ورودی چند جزیره ، وعده ناهار و میان وعده میشد. بعد از خرید تور به محل پیاده شدن از شاتل برگشتیم و 5 دقیقه بعد خودرو هتل اومد، سوار شدیمو به هتل برگشتیم

مایو تن کردیم ، هوا هم بهتر شده بود ، آفتاب گرفتیم ، لب استخر عکس گرفتیم. بعد از استخر به رستوران هتل رفتیم و ناهار رو سفارش دادیم

 

دو عدد برگز مرغ با دورچین و دو نوشیدنی سفارش دادیم. که واقعا کیفیتش و مزه غذا خیلی خوب بود .قیمت غذا هم باتوجه به اینکه داخل هتل بود ولی هم قیمت رستوران های داخل شهر بود. برای سفارشمون تقریبا 420 بت هزینه کردیم . به اتاق برگشتیم و قرار شد چرتی بزنیمو و دوباره آماده بشیم برای شب گردی در شهر پاتونگ. ساعت 8 شب با شاتل هتل دوباره به پاتونگ رفتیم ، طبق معمول گشتی در خیابان بنگلا زدیم ، در یک کافه برای ساعتی نشستیم.

برای شام هم به یک رستوران که دونر یا همون کباب ترکی داشت رفتیم ، مکان این رستوران در انتهای خیابان بنگلا در نرسیده به ساحل هست

 

قیمت هر  دونر بزرگ مرغ 120 بت و دونر گوشت 160 بت بود

 

اسم این دونر فروشی niyos kebab هستش

 

از اونجاییکه فردا صبح ساعت 8 باید آماده در لابی میبودیم تا به تور جیمز باند بریم پس سعی کردیم زودتر به هتل برگردیم و امشب رو کامل استراحت کنیم. دوباره از نرم افزار بولت استفاده کردیم و با قیمت130 بت به هتل برگشتیم. شب ها مسیر خلوتتره و نزدیک به 4 دقیقه بیشتر تو ماشین نخواهید بود و خیلی زود به هتل میرسید

روز سوم

روز سوم شروع شد و ما خیلی هیجان داشتیم که قرار بالاخره جاییکه همش تو عکسا دیدیم رو ببینیم , طبق تحلیل و تحقیقی که داشتم از سفرنامه های دوستان متوجه شده بودم که در کل تور جزیره فی فی زیباییش بیشتر از جیمز بانده. و با بررسی اضاع آب و هوا من سعی کردم تور فی فی را بذارم برای روزی که اصلا هوا بارندگی نداشته باشه. بعد از صرف صبحانه وقتی اومدیم تو لابی دیدیم بارون شدیدی در حال باریدن ، نه یک بارندگی ساده، در حدی که من گفتم شاید اصلا تور کنسل بشه و نیان دنبالمون

با کسی که ازش تور را خریده بودم تماس گرفتم و قضیه رو جویا شدم و گفتن هیچ مشکلی نیست و طبق برنامه راننده میاد دنبالمون، فقط چون بارندگی هست ترافیک زیاده و راننده دیرتر میرسه . با یک ساعت تاخیر راننده بالاخره اومد و 2 تا هتل دیگه سر راه چند نفر روبرداشت و به سمت بندر حرکت کرد. نزدیک به یک ساعت و ربع تو راه بودیم تا رسیدیم به بندر. به یک سالن هدایت شدیم و اونجا توضیحاتی در مورد تور بهمون داده شد و دستبند های همرنگی دستمون کردیم و چون دیر شده بود سریع به سمت قایق های تند رو حرکت کردیم

بارندگی کمتر شده بود ولی همچنان ادامه داشت و ما به شانسمون لعنت میفرستادیم. تورمون شروع شد و مقصد اول ما هممون جزیره جیمز باند بود ، حدود نیم ساعت تو راه بودیم و وقتی به جزیره رسیدیم خدا بهمون نظر کردو بارندگی قطع شد. حدود 45 دقیقه بهمون زمان داده شد تا از جزیره دیدن کنیم. زیبایی های جزیره و مسیر پیاده روی در جزیره تا سمت دیگه اون واقع فوق العاده بود. تو جزیره سرویس بهداشتی ، البته بدون آب و چندین مغازه فروش سوغات و لوازم دستی هم هستش

 

مقصد بعدی جزیره مسلمان ها بود که قرار بود ناهار رو هم همونجا میل کنیم. گویا اندونزیایی ها وقتی مهاجرت میکنن تایلند بهشون اجازه اقامت در خاک تایلند رو نمیدن و اونها هم روی اب خونه هاشونو میسازن. درکل با هنر بسیار خانه های زیبایی روی آب ساخته شده و حدود 2500 نفر در این خانه های زندگی میکنه

 

اکثریت کار خانم ها مغازه داری در بازار سنتی آنجایت و آقایان ماهیگیری میکنن

 

بعد از دیدن بازار سنتی این مکان که خیلی جالب بود و مثل یک راهرو بین خانه های روی اب بود به یک رستوران رفتیم که در انجا ناهار را میل کنیم. ناهار تشکیل شده بود از چند مدل غذا. 2 مدل برنج ساده و برنج تایلندی که همراه با سبزیجات مختلف بود . یک مدل مرغ سوخاری ، یک مدل نودل تایلندی ، اسپاگتی ساده همراه سس گوجه. یک مدل سالاد فصل و 2 مدل میوه به عنوان سالاد. نوشیدنی هم آب و یک مدل شربت سرو میشد

نوع سرو غذا به صورت سلف سرویس بود و تمامی موارد به سرعت شارژ میشد. کیفیت غذا قابل قبول بود و مزه مرغ و برنج ها با ذائقه ما همخوانی داشت. درکل بد نبود و ما سیر شدیم

 

بعد از صرف غذا سوار قایق شدیم برای مقصد بعدی. تنها ایرانی در قایل ما بودیم. یک زوج روس در قایق حضور داشت و بقیه نفرات تماما از هندوستان و عراق بودند. تا اون روز من فکر میکردم شاید اکثرا هندی ها از فرهنگ پایینی برخوردار باشن ولی اونروز فهمیدم عراقی ها 2 تا سور به هندی ها زدن. صحبت کردن با صدای بلند ، خندیدن ، دیر رسیدن به قایق و اهمیت ندادن به زمان بقیه ، مسخره کردن تور لیدر های تایلندی و مسخره کردن اعتقادات بودایی تایلندی ها ، لیمو شیرین بازی وسط قایق ، خلاصه به صورت باور نکردنی غیر قابل تحمل بودن

اونجا فهمیدم شاید با یکم هزینه بیشتر میتونستیم همسفر های بهتری داشته باشیم. منم سعی کردم تا جاییکه میشه کذم قیظ کنم و از سفرم لذت ببریم. بالاخره رسیدیم به بهترین بخش تور امروز. جاییکه جزیره های صخره ای از دل آب بیرون اومده بودن و چندین قایق ران همراه با کانو منتظر ما بودن تا ما رو به داخل غار های داخل این صخره ها ببرن

 

زیبایی این قسمت از تور قابل وصف نیست و عکس ها نمیتونن واقعیت زیبایی این منطقه را به مخاطب برسونن. انعامی به قایق ران که بسیار جوان و مسلمان بود دادیم و اون هم از دل و جون برای ما مایه گذاشت. در کل این قیمت نزدیک به 10 دقیقه طول میکشه ولی خاطره ای برای یک عمر برای ما ساخت. دوباره به قایق برگشتیم و راهی مقصد بعدی شدیم. جزیره ای که داخلش یک غار بود و مسیر 5 دقیقه ای پیاده روی در داخل غار داشت. به هر مسافر یک کلاه ایمنی داده شد تا سر مسافران به قندیل های داخل غار برخورد نکنه

تور لیدر جلو راه افتاد و بقیه به دنبالش. توضیحاتی از غار و قندیل های داخلش داده شد و گشتی داخل غار زدیم

 

مقصد آخر ما جزیره ای در نزدیکی بندر بودکه قرار شد آن توقفی داشته باشیم تا اگر کسی خواست تنی به آب بزنه ، همچنین وزرش های آب مثل جت اسکی هم اونجا بود که برای یک ربع 3000 بت هزینه داشت. جزیره زیبا بود ، ساحل شنی داشت و مکان مناسبی برای شنا بود. توقف ما نزدیک به 45 دقیقه بود و بعد از اون به سمت بندر راهی شدیم ، به بندر که رسیدیم دیدیم ماشین هایی که مارو از هتل آورده بودن همونجا منتظرمون هست پس سوار شدیم و با خستگی زیاد به هتل رسیدیم 

وقتی به هتل رسیدیم ساعت نزدیک 7 عصر بود ، دوش گرفتیم و طبق رووال هر شب راهی پاتونگ پر شور و هیجان شدیم. خیلی گرسنه بودیم و تصمیم گرفتیم امشب به مک دونالد یه سری بزنیم. هم داخل پاساژ جانگ سیلون مک دونالد بود ، هم داخل خیابان بنگلا و هم در نزدیکی مراکز ماساژ. به شعبه مک دونالد داخل خیابان بنگلا رفتیم ، یک عدد دبل برگر و یک برگر ساده همراه با دو سیب زمینی و 2 نوشابه به مبلغ 450 بت خریداری کردیم. سایز برگر ها معمولی بود ولی درکل خوشمزه بود و سیرمون کرد

چون خیلی خسته بودیم گفتیم خودمون رو ماساژ پل مهمون کنیم تا خستگی امروز در بره. به یک مرکز ماساژ دیگه در نزدیکی مرکز قبلی رفتیم تا اینجا رو هم تست کنیم. در اینجا هم یک ماساژ پا به مدت 1 ساعت گرفتیم به مبلغ 400 بت ولی من ماساژ تایلندی سنتی را بیشتر لذت بردم. بعد از ماساژ به هتل برگشتیم و جالب بود که بعد از 2 روز یکدفعه قیمت تاکسی گرفتن کاهش داشت و با 107 بت به هتل برگشتیم. روز چهارم رو اختصاص دادیم به استراحت در هتل. بعد ار صرف صبحانه و کمی استراحت در اتاق مایو تن کردیم و به استخر هتل رفتیم

2 ساعت آفتاب گرفتیم و شنا کردیم یکی از اشتباهات ما در این سفر افتاب گرفتن زیاد بود ، با اینکه از روغن خوبی برای افتاب گرفتن استفاده کردیم ولی به حدی آفتاب تایلند سوزان بود که ما گرما زده شدیم. به نظر من افتاب تایلند حتی از دبی هم سوزان تر هستش . حتما توجه داشته باشید که بیشتر از نیم ساعت آفتاب نگیرید و حتما ژل آلوئه ورا برای افتر سان همراه داشته باشید

چون گرما زده شده بودیم میلی به غذا نداشتیم پس سعی کردیم استراحت کنیم تا برای شب حالمون بهتر بشه. خواب بودم که با دل درد زیاد ، دل پیچه و حالت تهوع از خواب پریدم. اونجا بود که فهمیدم به علاوه گرمازدگی به مصمومیت هم دچار شدم. با قرص ها و داروهایی که همراه داشتم سعی کردم خود درمانی کنم ولی انقدر سرعت بدتر شدن حالم زیاد بود که تصمیم گرفتم مطب دکتری پیدا کنم و به دکتر برم. تو گوگل مپ چند جایی در پاتونگ پیدا کردم و اونی که نظرات مثبت بیشتری داشت رو انتخاب کردم و به انجا رفتیم

در کوچه پس کوچه های پاتونگ بالاخره مطب رو پیدا کردم. هزینه چک اپ 1000 بت بود و چون بالا بود دکتر قبول کرد حول حوش هزینه های درمان رو به ما بگه و بعد ما  تصمیم بگیریم که انجام بدیم یا نه. با توجه به شرح حالم دکتر گفت چک آپ ، دارو و تزریق 4500 بت برای من هزینه داره. مبلغ پایینی نبود ولی انقدر حالم بد بود که ترجیح دادم این هزینه را بکنم تا ادامه سفر رو از دست ندم. دکتر سرم و مقداری داروی ضد تهوع و دارو برای بیرون روی و همچنین ویتامین بهم تزریق کرد و گفت احتمالا از طریق آب لوله کشی هنگام حمام کردن یا مسواک زدن وارد معدم شده و این مورد خیلی شایع هست در تایلند

بعد از تزریق دارو ها همچنین دکتر مدارک مورد نیاز برای گرفتن غرامت از بیمه مسافرتی که شامل شرح حال بنده و رسید ریز هزینه ها بود را بهم داد تا شاید بتونم مقداری از هزینه پرداخت شده را از بیمه پس بگیرم. بعد از برگشت به هتل حالم خیلی بهتر شده بود ولی ترجیح دادیم امشب رو کامل استراحت کنیم و در رستوران هال غذای ساده ای میل کنم. تو همین فرصت مدارک مورد نیاز رو به ایمیل بیمه مسافرتی ارسال کردم و بلافاصله ایمیل بررسی مدارک برام اومد ( ضمنا بعد از مسافرت شرکت بیمه ازم خواست که اصل مدارک رو براشون بفرستم و بعد از اون از 4500 بت مبلغ 3550 بت رابعد از یکماه به ما عودت دادن )

به رستوران هتل رفتم و یک سیب زمینی تنوری بدون هیچگونه ادویه ای سفارش دادم. در راه برگشت به اتاق یکی از همسفران رو که روز اول در هتل دیده بودیم ملاقات کردم. قضیه مریضی رو تعریف کردم ، گویا این دوستان داشتن میرفتن پاتونگ تا تور جزیره فی فی را برای فردا بخرن چون فردا هوا خیلی خوب بود. به ما هم پیشنهاد دادن و چون خیلی حال من بهتر شده بود ما هم فرصت رو غنیمت شمردیم و زحمت خرید تور را به دوستون دادیم .قیمت خرید تور همراه با ترانسفر و ناهار و میان وعده مبلغ 1300 بت بود ( دقیقا هم قیمت جیمز باند ). بعد از صحبت با دوستمون به اتاق برگشتیم استراحت کردیم که فردا با انرژی کامل به فی فی بریم.

روز پنجم

روز پنجم شد ، حال من خیلی بهتر شده بود و آماده یک روز پر هیجان بودم. بعد از صرف صبحانه به لابی هتل رفتیم . برخلاف تور اول راننده فقط با پنج دقیقه تاخیر به ما رسید . با 4 تا از دوستان که زحمت خرید تور هم بهشون داده بودیم سوار شدیم و سمت بندر حرکت کردیم . یه چیزی بگم خدمتتون درمورد جاده ها و خیابان های پوکت. اینجا آزادراه و اتوبان قاچاق محسوب میشه . یکی دوتا اتوبان هست که طولش خیلی کمه

عرض خیابان ها افتضاح و جاده ها در اکثر ساعات شلوغ. کلا اداره راه و شهرسازی اینجا تعطیل هستش. مورد دیگه ای که خیلی تو ذوق میزنه چراغ قرمز های پوکت هستش. ساده ترین چراغ 300 ثانیه قرمزه و 300 ثانیه سبز. در شهر اصلی پوکت تعداد چراغ قرمز ها از آدم ها بیشتره و خیلی کلافه کنندس. ما تقریبا 2 ساعت تو راه بودیم و ساعت 11 بعد ار توضیحات تور لیدر در بندر سوار قایق تندرو شدیم

 

چون فاصله جزایر فی فی از پوکت زیاده اگر به عقب برمیگشتیم من به جای قایق تند رو قایق های کاتاماران رو انتخاب میکردم که فضای بسیار بیشتری دارند ولی سرعت کمتری. در واقع کاتاماران ها مقاصد و جزایر کمتری رو نسبت به قایق های تند رو میرن ولی شما ازادی عمل بیشتری دارید. البته که قیمت تور با کاتاماران هم 2000 بت بود. ما تصمیم گرفتیم سفر بعدی که اومدیم پوکت تور جزیره سیمیلان و فی فی را با کاتاماران بریم. خلاصه همسفرهای ما در این تور باز هم اکثرا هندی بودن . اولین مقصد تقریبا 45 دقیقه فاصله داشت

 

تورلیدر گفت برای نیم ساعت میتونیم در این مقصد شنا کنیم و عکس بگیریم. مقصد بعدی جزیره اصلی فی فی بود ، که قرار بود ناهار رو هم در همین جزیره میل کنیم. ساعت حول و حوش 1 ظهر بود و جزیره مملو از آدم بود. انقدر آدم زیاد بود که شما زیبایی های جزیره رو نمیتونستید درست ببینید. به سختی میتونستید جا پیدا کنید برای عکس گرفتن . ولی هر چی از زیبایی های ساحل و جزیره بگم کم گفتم

 

همونجا بود به این نتیجه رسیدیم که اگر کسی بخواد زیبایی های واقعی جزیره رو ببینه باید یک شب تو این جزیره اقامت داشته باشه و صبح زود و طلوع افتاب رو تو ساحل این جزیره بگذرونه تورلیدر مارو به سمت رستوران طرف قرارداد هدایت کرد.اکثر تور ها تو همین رستوران ناهار رو میل میکردن ، رستوران هم خیلی شلوغ بود و کیفیت غذا نسبت به تور جیمز باند پایین تر بود. همه غذا ها با تور جیمز باند مشابه بود ولی اینجا ماهی سوخاری هم بین غذا ها دیده میشد که البته با ذائقه ما همخوانی نداشت

بعد از صرف غذا نیم ساعت فرصت داشتیم تا تنی به آب بزنیم و چند تا عکس بگیریم. مقصد بعدی بهترین قسمت تور امروز بود یا شاید زیباترین جایی که تو تمام عمرمون دیدیم pileh lagoon . قبل از رسیدن به این مقصد تورلیدر گفت برای عکاسی و رفتن به نقاط بهتر برای شنا مسافرا میتونن از قایق های چوبی استفاده کنن و هزینه کرایه قایق رو بدن. قایق های چوبی همگانی نفری 400 بت و قایق خصوصی که در اختیارمون باشه برای یکساعت 2500 بت

از اونجایی که بچه تهرون باخت نمیده ما صبر کردیم تا همسفرهای هندی قایق های مد نظرشون رو از تورلیدر کرایه کنن و نفر آخر با تور لیدر وارد چک و چونه شدم. ما 6 نفر ایرانی بودیم و تصمیم گرفتیم یه قایق چوبی خصوصی برای یکساعت بگیریم. قیمت رو از 2500 بت رسوندم به 1500 بت و شاید با چونه بیشتر تا 1200 هم میشد رسوند قیمت رو

 

سوار قایق شدیم و وارد خلیج پیله شدیم , مناظر به قدری باور نکردنی بود که بعضی وقتا به خودم میگفتم نکنه خوابم. یعنی چشمای منه که داره همچین منظره ای رو میبینه. آب فیروزه ای رنگ و خلیجی که با صخره های پوشیده از درخت محصور شده بود

 

بعد از توقف در مکانی مناسب عکاسی ، نوبتی به عرشه قایق رفتیم و عکس گرفتیم و بعد از آن راننده قایق رو به سمت صخره های کنار خلیج که عمق کمتری داشتن برد تا بتونیم راحت نیم ساعتی شنا کنیم

 

لطف و زیبایی این قسمت از تور به هیچ عنوان قابل تصویر کشیدن در عکس نیست و باید هر انسانی این زیبایی ها رو یکبار هم که شده از نزدیک به چشم خودش ببینه. یکی از مواردی که باید در اینجای تور مدنظر داشته باشید اینه که حتما این قایق های چوبی را کرایه کنید برای دیدن پیله لاگون. اصل تور فی فی همین قسمت هست و به خاطر مقداری کم هزینه تر سفر کردن این قسمت را از دست ندید. بعد از نیم ساعت شنا با قایق چوبی به قایق تندرو برگشتیم که جایی بیرون از خلیج ایستاده بود  و به مقصد بعدی حرکت کردیم

یک ربع بعد به maya bay یا خلیج مایا رسیدیم. خلیج مایا لوکیشن فیلمبرداری فیلم the beach ساخته سال 2000 با بازی دکاپریو هستش. اول در بندر جزیره پیاده شدیم و یک مسیر 15 دقیقه ای را پیاده رفتیم تا به ساحا زیبای مایا و همونجایی که فیلم ساخته شده بود رسیدیم

 

غریق نجات ها به علت وجود انواع کوسه اجازه شنا و داخل آب رفتن را به هیچ کس نمیدادن . ازدحام جمعیت هم در این ساحل خیلی زیاد بود ولی بازهم شما با دیدن این ساحل سورپرایز میشید و زیبایی اون چشمتون رو خیره میکنه

 

بعد از نیم ساعت به قایق برگشتیم و راهی مقصد بعدی که یک جزیره معمولی بود شدیم. این جزیره به پوکت 10 دقیقه فاصله داشت و مقصدی برای جت اسکی سواری و ورزشهای آبی بود. نیم ساعت هم در این مقصد توقف داشتیم و بعد راهی پوکت شدیم. به بندر که رسیدیم ماشین های ترانسفر منتظرمون بودن. با خستگی زیاد راهی هتل شدیم ، تو مسیر مدام به خاطرات و مناظری که امروز دیدم فکر میکردم. که آیا میشه با این شرایظ دلار دوباره این خاطرات رو زندگی کنم یا نه

بعد از رسیدن به هتل کمی استراحت کردیم و به پاتونگ رفتیم. برای اینکه خستگی امروز رو از تن به در کنیم نفری یکساعت ماساژ پا گرفتیم در همون مرکز ماساژ همیشگی به قیمت 400 بت برای هر نفر

 

وبعد از اون دوباره به پیتزا هات داخل پاساژ جانگسیلون رفتیم و سفارش قبلی رو تکرار کردیم بعد از صرف شام انرژی برای قدم زنی تو خیابان بنگلا را نداشتیم پس به هتل برگشتیم و استراحت کردیم

روز ششم

روز ششم رو به پاساژ گردی و استراحت اختصاص دادیم. بعد از صرف صبحانه با استفاده از نرم افزار گرب یک تاکسی گرفتیم به مقصد پوکت پرمیوم اوت لت. هزینه تاکسی 230 بت شد ، از دوستان شنیده بودیم که بعضی مواقع تخفیف های خوبی تو این مرکز خرید روی بعضی اجناس اعمال میشه

 

درکل یک مرکز خرید بسیار معمولی ، قیمت اجناس هم حتی در صورت تخفیف خوردن گرونتر از قیمت همون جنس درصورت خرید آنلاین هستش. درکل ما زیاد خوشمون نیومد و بعد از دیدن کامل مغازه های این مرکز خرید یک تاکسی دیگه به قیمت 150 بت برای مقصد پاساژپوکت سنترال گرفتیم. این پاساژ خیلی بزرگه و شما باید چند ساعت برای دیدن کاملش وقت بذارید

 

اکثر برند های روز دنیا رو تو این مرکز خرید میتونید پیدا کنید . قیمت ها معقول هستش ولی خب کلا پوکت مقصد مناسبی برای خرید نیست. شاید اگر همین جنسی که اینجا میبینید رو آنلاین خرید کنید بازم به نفعتون باشه. ما چند ساعتی رو تو پاساژ گشتیم و نهار رو هم در مک دونالد داخل پاساژ میل کردیم. هزینه 2 تا برگر به همراه مخلفات تقریبا 500 بت شد

 

دیگه بعد از ظهر شده بود و ما برگشتیم به هتل تا غروب آفتاب رو از استخر اینفینیتی هتل نظاره گر باشیم

 

مایو تن کردیم ، نم نم بارون میزد و ما از غروب آفتاب لذت بردیم بعد از استراحت در اتاقمون با همسفرهای ایرانی که باهاشون تور فی فی را رفته بودیم قرار گذاشتیم امشب رو به بنگلا بریم. با آخرین شاتل هتل به بنگلا رسیدیم و یک کافه خوب که موزیک زنده داشت در بنگلا پیدا کردیم ، و گپ و گفتی کردیم و از هیاهوی خیابان بنگلا لذت بردیم. 

 

طبق معمول با تاکسی به هتل برگشتیم و استراحت کردیم.

روز هفتم

روز هفتم فرا رسید. باورمون نمیشد انقدر زود به انتهای سفر رسیدیم. خیلی ناراحت بودیم ولی به این فکر کردیم که هنوز یک روز خیلی ارزشمند از سفرمون باقی مونده. پس با فکر کردن به چیزای بد مغزمون رو درگیر نکردیم و برنامه روز آخر رو هنگام میل کردن صبحانه چیدیم تصمیم ما این بود برای روز آخر یه حال اساسی به خودمون بدیم و با اینکه هزینه این کارمون زیاد بود ولی تو دلمون گفتیم ما فقط یه بار زنده ایم پس باید لذت ببریم. پس گور بابای پول ، با شاتل به پاتونگ رفتیم و از یکی از دکه های رزرو تور برای بعد از ظهر کشتی یونا رو رزرو کردیم

 

کلا کشتی یونا دو تا سانس داره. سانس صبح از ساعت 9 صبح تا 2 بعد از ظهر که خیلی ارزونتره و سانس بعد از ظهر که از 2 شروع میشه و تا نصف شب ادامه داره. صد در صد تصمیم ما برای سانس بعد از ظهر یونا بود

 

دو مدل رزرو وجود داره برای این مقصد 

یک اینکه شما فقط بلیط ورودی به کشتی را بگیرید و دو اینکه تخت یا میز رزرو کنید

در مدل اول که فقط بلیط میگیرد برای ورودی باید نفری 2000 بت پرداخت کنید و جای نشستن هم شاید نتونید پیدا کنید

در مدل دوم قیمت ها متفاوت هستش و بستگی به نوع تخت یا صندلی شما داره

ارزونترین حالت صندلی هایی هستش که برای 2 نفر 10000 بت هزینه داره ولی ما تخت رزرو کردیم

تخت های ما رو به استخر بود و اسمش pool bed بودش که تا 3 نفر هم ظرفیت داشت

 

قیمت این تخت برای 3 نفر 15000 بت بود و با اینکه ما 2 نفر بودیم هم همین هزینه را باید میدادیم. البته توجه داشته باشید که از این 15000 بتی که پرداخت میکنید 9000 بت قابل استفاده هست و میتونید تو کشتی غذا و نوشیدنی باهاش سفارش بدید. البته این نرخ شاید در ماه های مختلف متفاوت باشه. ما به هتل برگشتیم و دل تو دلمون نبود که بریم به یونا.

ناهار سبکی تو رستوران هتل میل کردیم و ساعت 3 یک تاکسی گرفتیم و به سمت بندری که قایق های مخصوص یونا اونجا بودن حرکت کردیم محل سوار شدن در بندر پاتونگ بود و یک باجه بود که رزرواسیون را چک میکرد و به ما دستبند سفیدی داد هر 20 دقیقه یک قایق افراد رو به کشتی میبرد و برمیگشت تاکشتی 5 دقیقه بیشتر راه نبود و وقتی رسیدیم یه خانم ما رو به سمت تختمون راهنمایی کرد و منو غذا و نوشیدنی را بهمون داد و دو تا حوله هم برای استفاده از استخر بهمون داد

ساعت حول و حوش 4 بود و ما تصمیم داشتیم کل امشب رو اینجا بمونیم  همونطور که گفتم به اندازه 9000 بت هم اعتبار داشتیم که باید خرجش میکردیم پس برای شروع ضیافت 2 تا نارگیل تازه سفارش دادیم

طعم نارگیل با نارگیل هایی که کشور های دیگه امتحان کرده بودم شیرین تر و بهتر بود قیمت هر نارگیل 200 بت بود ، کلا قیمت غذا و نوشیدنی تو یونا بسیار بالاست مشغول اب تنی تو استخر یونا شدیم

دی جی موزیک پخش میکرد و همه مردم با لبی خندان مشغول خوش و بش و لذت بردن از فضا بودن. تو طول امروز ما چندین سفارش از قبیل پیش غذا ، برگر و نوشیدنی های مختلف داشتیم. کم کم غروب آفتاب فرا رسید و منظره بسیار زیبایی برای ما ساخت در همین بین با زوج تخت بغل هم آشنا شدیم که از کشور استرالیا بودن. وقتی فهمیدن که ما از ایران هستیم تحت تاثیر فضای رسانه با تعجب به ما نگاه میکردن فکر میکردن ما مردم جنگ زده ای هستیم که حتی در نیاز های اولیه زندگی ماندیم. با تعجب به کفش های کراکس ما نگاه میکردن و میگفتن مگه تو ایران میتونید لباس و کفش برند تهیه کنید

خلاصه بعد از گفتگوی طولانی سعی کردم متقاعدشون کنم چیزی که تو رسانه های اجتماعی میبینن با واقعیت متفاوته و اینکه مردم ایران هرچند تحت فشار اقتصادی هستن ولی سعی و تلاش میکنن زندگی خوبی داشته باشن چون لیاقتشو دارن

کلی با این زوج دوست داشتنی رفیق شدیم همین بین هم 2 تا برگر سفارش دادیم به قیمت دونه ای 790 بت یک سالاد سزار هم به قیمت 390 بت خریداری کردیم

 

دوستانمون هم یک پیش غذا مهمان کردیم کوئاسادیلا مرغ به قیمت 480 بت کم کم شب شده بود و ما همچنان پر انرژی بودیم و خستگی برای شب آخر ما در پوکت جایی نداشت حسابی پایکوبی کردیم و تا ساعت 12 شب سعی کردیم تمام اعتبارمون رو غذا بگیریم با دوستان استرالیاییمون خداحافظی کردیم ، شماره هامون رو به هم دادیم و قرار شد در اینستاگرام از هم دیگه با خبر باشیم. سوار بر قایق به سمت بندر برگشتیم و تاکسی گرفتیم و به سمت هتل حرکت کردیم

با اینکه امروز هزینه زیادی برای ما داشت ولی توی راه به این فکر میکردم که تجربه بی نظیری بود و ارزشش رو داشت در نهایت به اتاقمون رفتیم که آخرین شب رو تو هتل زیبامون صبح کنیم وقتی به هتل رسیدیم یادم اومد که از 24 ساعت قبل پرواز میتونیم صندلیمون رو آنلاین انتخاب کنیم ، پس وارد وب سایت ماهان شدیم ولی دیدیم که فرودگاه پوکت قابلیت چک این آنلاین نداره! صبح با توجه به شرایط دیشبمون دیرتر از خواب بیدار شدیم و به سالن صبحانه رفتیم و آخرین صبحانه را هم میل کردیم. بعد از برگشت به اتاق با توجه به اینکه ساعت تحویل اتاق 12 بود شروع به جمع کردن وسایل و چمدون هامون کردیم

با اتاقمون خداحافظی کردیم و تو دلم گفتم به امید خدا سال دیگه هم باز به همین هتل میایم به لابی اومدیم و به کارکنان هتل اطلاع دادیم که اتاق برای تحویل گرفتنشون امادس در عرض 5 دقیقه کار های تحویل اتاق انجام شد و پول دیپوزیت اولیه را به ما عودت دادنپ تو لابی پر بود از مسافرهایی که اون روز تازه رسیده بودن و کلی هیجان داشتن برای شروع سفر و اقامتشون مثل روز اول ما با تور لیدر صحبت کردم و گفتن ساعت 5 توی لابی آماده باشید که ماشین میاد دنبالتون

ما هم این چند ساعت رو غنیمت دونستیم و به پاتونگ رفتیم تا خیابان های دیگه ای که توشون پیاده روی نکرده بودیم هم بگردیم و از مغازه ها دیدن کنیم و اگر شد سوغاتی تهیه کنیم. خیابان های اطراف رو گشت زدیم و چند تکه سوغاتی برای عزیزان خرید کردیم مابین پیاده روی هم نارگیل تازه خریدیم تا از گرمازدگی و بی آبی بدن جلوگیری کرده باشیم قیمت هم نارگیل هم 40 بت بود

 

برای آخرین وعده هم پیتزا کمپانی رو انتخاب کردیم  اینجا هم یک پیتزای بزرگ به همراه سیب زمینی  سفارش دادیم به قیمت 460 بت

 

کیفیت و مزه غذا معمولی بود و ما پیتزا هات رو به پیتزا کمپانی ترجیح میدیم بعد از صرف ناهار در مکان همیشگی برای آخرین بار منتظر شاتل هتل شدیم و به هتل برگشتیم مقداری بت برامون باقی مونده بود که به مارکت سون الون نزدیک هتل رفتیم و با پول باقی مانده مقداری شکلات و خوراکی های تایلندی خریدیم و بعد تو لابی منتظر ماشین برای رفتن به فرودگاه شدیم

بارندگی شدیدی شروع شد و با 10 ذقیقه تاخیر ماشین اومد  به خاطر بارندگی انقدر ترافیک شدید بود که مسیر یکساعته را نزدیک به 2 ساعت تو راه بودیم وقتی رسیدیم صف تحویل چمدان خلوت شده بود و اکثر مسافران چک این رو انجام داده بودن به همین علت صندلی های کنار پنجره پر شده بود و صندلی ردیف وسط به ما رسید که خیلی حالمون گرفته شده خلاصه سوار هواپیما شدیم و و در کمال ناباوری 2 صندلی بغلمون خالی موند و ما خوشحال از این موضوع تا تهران خوابیدیم و فقط وعده صبحانه را میل کردیم

سفر ما به پایان رسید

از نظر من سفر به پوکت حداقل یکبار برای هر آدمی واجبهدیدن اون زیبایی ها به چشم و بودن در اون فضا روح آدمو جلا میده

پوکت پکیج کاملی از تمام لذت ها و هیجانات یک سفر رو به شما هدیه میده

طبیعت زیبا ، زندگی شبانه پر هیجان ، هتل لوکس ، پاساژ گردی نسبتا مناسب و غذاهای بین المللی برند

من از اون دسته افراد بودم که فکر میکردم چون پوکت مقصدی هست که اکثر ساعات رو بیرون از هتل هستیم بنابراین هتل خیلی مهم نیست

اما این حرف اشتباهه ، هتل خوب میتونه کیفیت سفر شما رو چند برابر بیشتر کنه ، به علت آب و هوای خاص پوکت اکثر هتل ها مخصوصا هتل های قدیمی اتاقاشون مصطحلک شدن و یا بوی نم داخل اتاق ( که روی تنفس تاثیر میذاره ) و وجود حشرات مسافر ها رو اذیت میکنه

هتلی که انتخاب کرده بودیم چون نوساز بود این مشکلات رو نداشت

بنابراین تو انتخاب هتل دقت کنید

موضوع بعدی پرواز هستش ، با پرواز مستقیم هم به علت فاصله زیاد شما خسته میشید چه برسه پرواز غیر مستقیم داشته باشید

پس حتما پرواز مستقیم رزرو کنید

تایلند مقصد جذابی برای عاشقان غذا به حساب نمیاد و از اونجایی که ذائقه غذایی متفاوتی دارن با ما و اکثر غذا ها دریایی هستش تو طول سفرتون سعی کنید از جاهای مطمئن غذا تهیه کنید

اینجا تمام غذا های خیابانی رو با همون آب لوله کشی طبخ میکنن ، ریسک خوردن غذاهای خیابانی رو نکنید

در نهایت امیدوارم این سفرنامه براتون مفید بوده باشه و تونسته باشم هرچند کم شما رو راهنمایی های مناسبی برای سفر پیش روتون کرده باشم